Nazwa użytkownika Hasło | Rejestracja | Zapomniane hasło

Krzyżanów na folkową nutę


Images: KRZYZANOW NA LUDOWO 5.jpg


Dnia 9 czerwca 2019 roku na chwilę przed godziną 14,  w Krzyżanowie, na terenie Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu, barwnym, rozśpiewanym korowodem rozpoczęła się druga edycja „Jarmarku Folkloru Polski Centralnej".

To barwny festiwal bazujący na kulturze ludowej, mający na celu utrwalanie zanikających tradycji ludowych i promowanie tychże tradycji wśród kolejnych pokoleń.

Przedsięwzięcie to, patronatem honorowym objął Wojewoda Łódzki Zbigniew Rau, organizatorem zaś Samorząd Gminy Krzyżanów przy współpracy partnerów Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu w Krzyżanowie oraz Stowarzyszenia Wspierającego Rozwój Gminy Krzyżanów.

Images: KRZYZANOW NA LUDOWO 2.jpg

Wśród zaproszonych gości nie zabrakło władz powiatu wraz ze starostą Danielem Kowalikiem, reprezentantów gminy Krzyżanów, członków zarządu powiatu województwa  łódzkiego Roberta Baryły, Andrzeja Górczyńskiego, doradcy wojewody łódzkiego  Mateusza Pali, posła na sejm Tadeusza Woźniaka, senatora Przemysława Błaszczyka.

Wszystkich przybyłych gości powitał wójt Tomasz Jakubowski.

Images: KRZYZANOW NA LUDOWO 3.jpg

W tym roku udział wzięło blisko 40 grup artystycznych: kapel, zespołów śpiewaczych oraz zespołów pieśni i tańca. Ponadto pojawiło się 27 twórców rękodzieła ludowego, którzy zaprezentowali swoje prace podczas Kiermaszu Sztuki Ludowej i Rzemiosła Artystycznego.

W trakcie imprezy odbył się pokaz ubijania masła w ramach projektu „Gmina Lubochnia – Centrum Tradycji Kulinarnych". Jej liczni przedstawiciele częstowali  przybyłych na Jarmark świeżo ubitym masłem, chlebem i maślanką.

Na zakończenie części artystycznej, w podziękowaniu za udział,  wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy i statuetki.

Images: KRZYZANOW NA LUDOWO 1.jpg

Całość zakończyła się potańcówką na folkową nutę.

Wszyscy bawili się wyśmienicie.

Informacja i fotografie: Małgorzata Żylińska

Images: KRZYZANOW NA LUDOWO 7.jpg

· redakcja dnia czerwiec 10 2019 19:42:10 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 112 czytań · Drukuj

Lechosław Kubiak- Honorowy Członek Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, regionalista, społecznik oddany małej ojczyźnie, księgarz, kolekcjoner.

Images: LECHOSLAW KUBIAK FOTOGRAFIA.JPG

Urodził się 6 lutego 1928 r. w Łodzi. Po ukończeniu siódmego roku życia uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Kutnie, którą przerwał w 1939 roku z powodu okupacji. W czasie okupacji Lechosław włączył się w nurt organizacji AK i dostarczał nielegalną prasę do Łąkoszyna i Kutna we wskazane miejsca. W 1945 roku rozpoczął naukę i ukończył 4-letnie Gimnazjum Handlowe i Liceum Administracyjno-Handlowe w Kutnie. W latach szkolnych 1945-1949 należał do Harcerstwa, w Liceum był założycielem organizacji „Ligi Morskiej”. Po ukończeniu szkoły średniej odbył wiele kursów księgarskich, a w 1952 roku rozpoczął pracę w „Domu Książki” w Kutnie jako zastępca kierownika księgarni do 1981 roku, później jako kierownik Antykwariatu do 1999 roku. W latach 1960-1962 ukończył w Warszawie Studium Reklamy. Od 1963 roku do 2005 roku pracował na ½ etatu jako nauczyciel przedmiotów liternictwa i reklamy w Technikum Ekonomicznym C.R.S. w Kutnie i Zasadniczej Szkole Zawodowej Nr 2 w Kutnie. Przez osiem lat pracował jako grafik w kinie „Polonia" w Kutnie. Nie należał do żadnej partii. W latach 60-tych ubiegłego wieku, wraz z Marianem Górecznym, Wacławem Budzyńskim, dr Marianem Mosingiewiczem, Jerzym Korczakowskim, był założycielem Koła Fotograficznego. W latach 70-tych ubiegłego wieku działał w dziedzinie ochrony zabytków Kutna, a przede wszystkim ul. Królewskiej. Był jednym z członków komitetu założycielskiego Muzeum Miasta Kutna. Był jednym z założycieli „Koła Numizmatycznego" w Kutnie wraz ze Stanisławem Hyżym. W 1992 roku był założycielem, przy MiPBP w Kutnie im. Stefana Żeromskiego, „Koła Dobrej Książki i Grafiki". Organizował liczne wystawy, odczyty i prelekcje na temat pisarzy i grafików. Ostatnią pracą społeczną w roku 2008 było zorganizowanie w Bibliotece sali widowiskowej, gdzie wyświetlane są filmy o tematyce operowej i operetkowej. Do 2019 roku był sekretarzem Koła „Armii Krajowej" w Kutnie. W 2016 roku otrzymał tytuł honorowy „Przyjaciel Biblioteki” za serce, zaangażowanie i wsparcie działań Miejskiej i Powiatowej Biblioteki Publicznej im. Stefana Żeromskiego w Kutnie

Lechosław Kubiak był jednym z pierwszych członków Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej. Posiadał legitymację członkowską z numerem 8. Przez ponad czterdzieści lat istnienia TPZK bardzo aktywnie działał na rzecz popularyzacji wśród społeczeństwa regionu kutnowskiego jego dziejów, nieustannie gromadzi materiały dotyczące Ziemi Kutnowskiej. Inicjował różnorodne przedsięwzięcia służące rozwijaniu kultury.

W latach 80-tych zainicjował wybijanie medali pamiątkowych o tematyce „Ludzie Ziemi Kutnowskiej”. W 1981 roku wydano pierwszy medalu, którego był projektantem, z wizerunkiem Stefana Żeromskiego dla Miejskiej Biblioteki Publicznej w Kutnie, Medal ten zapoczątkował późniejszą serie wydawniczą, którą kontynuowało TPZK, dokonując wybicia 29 medali. Medale były wykonywane w Mennicy Państwowej w Warszawie. Z jego inicjatywy powstało kilkanaście medali, a Towarzystwo prowadziło akcję bicia medali pamiątkowych o zasięgu krajowym. Medale okolicznościowe bite były w dwóch seriach. Pierwsza z nich to tzw. seria „Generalska”, druga – „Ludzie i wydarzenia Ziemi Kutnowskiej”. Dzięki działalności Lechosława Kubiaka w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, każdy kolekcjoner przedmiotów, dokumentów i pamiątek związanych z Ziemią Kutnowską, może pochwalić się również całkiem pokaźnym i interesującym zbiorem medali, które projektowali polscy artyści medalierzy: Ewa Olszewska Borys, Stanisława Wątróbska – Frindt, Grzegorz Kowalski, Jerzy i Krystian Jarnuszkiewicz oraz Robert Kotowicz.

Był autorem projektu plakatu na potrzeby Giełda Staroci, który do 2017 roku była wizytówką kiermaszów organizowanych przez Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, projektu etui do medali Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, a także projektu serii widokówek na jubileusz 25–lecia Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej. Z jego środków finansowych powstało wydawnictwo – Kutno na starej Pocztówce i reprinty starych pocztówek. W 1999 roku był inicjatorem nadania szkole w Szczycie im. 37 Pułku Piechoty księcia Józefa Poniatowskiego. Z jego inicjatywy w 2000 roku powstała tablica pamiątkowa w kościele parafialnym w Orłowie, upamiętniająca bohaterstwo żołnierzy polskich we wrześniu 1939 roku. Był inicjatorem nadania imienia Władysława Grabskiego Zespołowi Szkół nr 3 w Kutnie (2003 rok).

Lechosław Kubiak był wychowawcą wielu, wrażliwych estetycznie i duchowo, ludzi z terenu Ziemi Kutnowskiej. Znany był nie tylko z działalności patriotyczno-organizacyjnej w Miejskim Komitecie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w Kutnie z ramienia Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, lecz także jako księgarz zachęcający do obcowania z książką, uczący estetycznego patrzenia na świat z perspektywy i optyki reklamy oraz chroniący to, co jest piękne z przeszłości jako antykwariusz. Był długoletnim członkiem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, numizmatykiem, miłośnikiem architektonicznego piękna z Kutnowskiej Komisji Ochrony Zabytków, czy wreszcie jednym z inicjatorów powstania Muzeum Regionalnego w Kutnie. Był współorganizatorem wielu wystaw grafiki w Kutnie przy Miejskiej i Powiatowej Bibliotece im. Stefana Żeromskiego w Kutnie oraz popularyzatorem muzyki operowej i operetkowej w Sali zdarzeń wizualnych, do której powstania w MiPBP wniósł swój wkład.

Znany był jako kolekcjoner regionaliów z Ziemi Kutnowskiej, które udostępniał podczas wystaw, użyczał do wydawnictw regionalnych. Był także autorem tekstów do Kutnowskich Zeszytów Regionalnych wydawanych przez TPZK.

Lechosław Kubiak został uhonorowany odznaczeniami państwowymi, odznakami honorowymi:

1977 - Wzorowy Księgarz III stopnia

1979 – Zasłużony Działacz Kultury

1984 – Wzorowy Księgarz II stopnia

1985 – Srebrny Krzyż Zasługi

1986 – Dyplom za szczególne zasługi dla rozwoju Miasta Kutna w 600 lecie nadania praw miejskich. Prezydent inż. Cezary Humański

1989 – Wzorowy Księgarz I stopnia

1997 - Dyplom Uznania za 25–letnią działalność w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej w zakresie upowszechniania kultury regionu i pielęgnowania jej dorobku od Adama Struzika, Marszałka Rzeczpospolitej Polskiej (list odręcznie pisany).

1998 – Złoty Krzyż Zasługi

2007 – Złota Odznaka TPZK w uznaniu zasług wniesionych na rzecz powiatu kutnowskiego i jego mieszkańców w ramach działalności w TPZK.

Lechosław Kubiak w 2017 roku decyzją Zebrania Walnego Członków Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej został Honorowym Członkiem TPZK.

Zmarł 8 czerwca 2019 roku w Kutnie.



POGRZEB Ś.P. LECHOSŁAWA  KUBIAKA   ODBĘDZIE SIĘ W DNIU 12 CZERWCA 2019 ROKU (ŚRODA) O GODZ.13.oo  NA CMENTARZU KOMUNALNYM  W KUCZKOWIE


Bożena Gajewska

· redakcja dnia czerwiec 09 2019 22:15:02 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 108 czytań · Drukuj

żegnamy...

Images: KONDOLENCJE LECHOSLAW KUBIAK 1.jpg

· redakcja dnia czerwiec 09 2019 22:11:43 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 96 czytań · Drukuj

XVIII Ogólnoplskie Święto Kolekcjonerów

Images: OGOLNOPOLSKIESWIETOKOLEKCJONEROW 2019 2.jpg


9 czerwca w gościnnych progach Muzeum im. Jerzego Dunin-Borkowskiego w Krośniewicach odbyło się XVIII Ogólnopolskie Święto Kolekcjonerów. Patronat nad nim sprawowali starosta kutnowski - Daniel Kowalik oraz burmistrz Krośniewic - Katarzyna Erdman. Zgromadzonych gości powitała dyrektor Muzeum - Ksenia Stasiak.

Głównym punktem dzisiejszego spotkania było wręczenie laureatom insygniów Honorowej Nagrody Hetmana Kolekcjonerów Polskich Jerzego Dunin-Borkowskiego. W tym roku zostali nimi - Jacek Rutkowski (twórca i kustosz Muzeum Guzików w Łowiczu), Marian Sołobodowski (kolekcjoner wycinanek i pocztówek miłosnych) oraz Waldemar Gujski (właściciel dworu w Gałkach).

Images: OGOLNOPOLSKIESWIETOKOLEKCJONEROW 2019 3.jpg

Następnie zgromadzeni obejrzeli film pt. "Utracone muzeum. Królewski sen". To opowieść o Łazienkach Królewskich w oparciu o losy dzieł z kolekcji ostatniego władcy Polski. Historię rzeźb króla Stanisława Augusta opowiada językiem ilustracji i nowoczesnymi środkami ekspresji.

Goście mieli też okazję obejrzeć dwie wystawy - „40/40 - Nie niszczcie tego, co należało do ojców" ze zbiorów własnych krośniewickiego muzeum oraz „Guziki polskich dowódców" ze zbiorów Muzeum Guzików w Łowiczu. Po części oficjalnej odbyło się spotkanie kolekcjonerskie. Całość prowadził Bohdan Kowalczyk - Sekretarz Kapituły Honorowej Nagrody HKPJDB.
TPZK reprezentowały prezes Bożena Gajewska, Barbara Borcińska, Julita Szczepankiewicz, Aleksandra Szafrańska-Dolewska i Sławomir Małas.

Wydarzeniu towarzyszyły Targi Kolekcjonerskie „Na skrzyżowaniu". Na krośniewickim Plac Wolności można było zobaczyć także prace naszych kutnowskich rękodzielników - rzeźby Józefa Stańczyka i Sławomira Suchodolskiego oraz przedmioty dekoracyjne z metalu Jana Wasiaka.

Images: OGOLNOPOLSKIESWIETOKOLEKCJONEROW 2019 1.jpg

oprac i fot. Aleksandra Szafeańska-Dolewska

· redakcja dnia czerwiec 09 2019 20:11:41 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 96 czytań · Drukuj

Przegląd Organizacji Pozarządowych miasta Kutna

Images: PIKNIKORGANIZACJIPOZARZADOWYCH 2019.jpg

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej w dniu 4 czerwca 2019 r., obok 40 innych organizacji pozarządowych działających w naszym mieście, było uczestnikiem i współorganizatorem XI KUTNOWSKIEGO PIKNIKU ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH pod hasłem „ KOCHAM WOLNOŚĆ”.

Tradycyjnie jak co roku , każda z organizacji przygotowała swoje prezentacje, które złożyły się na urozmajcony, barwny i ciekawy program.

Imprezę rozpoczęły przedszkolaki prezentując barwny układ z rytmicznym krakowiakiem. Wiceprezydent Zbigniew Wdowiak w towarzystwie Królowej Róż odwiedzał stanowiska organizacji prezentując pokrótce zakres ich działalności.

TPZK reprezentowała Sekcja rzeźby i rękodzieła artystycznego w osobach : Józef Stańczyk, Sławomir Suchodolski, Jan Wasiak (metaloplastyk), Urszula Jędrzejczyk, Henryka Dybiec, Małgorzata Żylińska, Elżbieta Sarnicka. Prezentowane były również najnowsze wydawnictwa TPZK przez : Barbarę Borcińską, Teresę Jackowską i Elżbietę Żółtowską. Na scenie zaprezentował się działający przy TPZK Kameralny Zespół Wokalny „Cantabile”. Piękna pogoda zachęciła do przyjścia na stadion liczne rzesze mieszkańców Kutna zainteresowanych piknikiem.

Barbara Łuczak

· redakcja dnia czerwiec 07 2019 20:13:10 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 108 czytań · Drukuj

przypominamy tych, którzy oddali życie za Ojczyznę

Poniżej prezentujemy fragmenty artykułu pt. „Publiczna egzekucja w Kutnie w dniu 9 czerwca 1941 roku”, który ukazał się w XXII tomie Kutnowskich Zeszytów Regionalnych.

Images: egzekucja 3.jpg

Podczas tej egzekucji na Starym Rynku w Kutnie z rąk niemieckich śmierć ponieśli:

Wilhelm Czarnecki – lat 52, urodził się 1 lipca 1888 roku w Androszówce k/Żytomierza na Wołyniu. Po maturze i studiach w Dublanach w 1908 roku wstąpił do wojska rosyjskiego jako ochotnik, otrzymując przydział do 9. Pułku huzarów kijowskich. Przez stopnie chorążego, korneta, porucznika został awansowany, po ukończeniu Szkoły Jazdy w Nowoczerkaski na sztabs-rotmistrza. Był ranny w nogę, pachwinę i kontuzjowany. Za dzielność został odznaczony najwyższymi orderami rosyjskimi: św. Anny z mieczami i kokardami, IV, III i II klasy; św. Stanisława z mieczami i kokardami III i II klasy; św. Włodzimierza z mieczami i kokardami oraz Odznaką Króla Rumunii. Do wojska polskiego wstąpił w 1919 roku, przyjęty do szwadronu zapasowego 4. Pułku Ułanów, potem do 2. Pułku Ułanów, wreszcie do 26. Pułku Ułanów. Zwolniony ze stałej służby w roku 1925. Zamieszkując w Sójkach, był w rezerwowej kadrze oficerskiej 4. P.S.K. w Płocku (brak danych w aktach centralnego Archiwum Wojskowego). W czasie okupacji działał w Związku Walki Zbrojnej kryptonim „Karol” w Kutnie w Okręgu Łódź Armii Krajowej – kryptonim „Barka”.

Kalikst Perkowski - lat 45. Urodzony 27 stycznia 1897 roku w Sosnowcu. Kolejarz, dyżurny ruchu na stacji Kutno do 1.09.1939 roku, następnie zatrudniony przez Niemców jako manewrowy przy formowaniu pociągów na stacji Kutno – Towarowa. W czasie okupacji działał w Związku Walki Zbrojnej kryptonim „Karol” w Kutnie w Okręgu Łódź Armii Krajowej – kryptonim „Barka”.

Piotr Sand – lat 46. Urodzony 29 czerwca 1899 roku w Sambor (Rosja), starszy sierżant 10 Pułku Piechoty z Łowicza. Do 1939 roku pełnił obowiązki komendanta Straży Ochrony Kolei, następnie zatrudniony przez Niemców w ekspedycji towarowej na stacji Kutno. W czasie okupacji działał w Związku Walki Zbrojnej kryptonim „Karol” w Kutnie w Okręgu Łódź Armii Krajowej – kryptonim „Barka”.

Piotr Sand                                               Kalikst Perkowski                                Wilhelm Czarnecki

Images: Czarnecki.jpg Images: Sand.jpg Images: Perkowski.jpg

 

By lepiej zrozumieć sytuację, jaka miała miejsce w Kutnie w tamtym czasie i dlaczego dokonano publicznej egzekucji, należy zapoznać się z „Historią ruchu oporu węzła kolejowego Kutno ps. Karol w latach 1939-1945” napisaną przez Aleksandra Kaniepienia, która stanowi skarbnicę wiedzy na temat działalności kutnowskich kolejarzy w Związku Walki Zbrojnej podczas okupacji. Zawarte w niej informacje przybliżają czytelnikowi bohaterstwo tych ludzi i ich zasługi w walce z okupantem, m.in. Wilhelma Czarneckiego, Kaliksta Perkowskiego i Piotra Sanda.

Dopiero dwadzieścia lat po zakończeniu II wojny światowej zaczęto na forum ogólnopolskim przypominać o publicznej egzekucji w Kutnie. Związek Bojowników o Wolność i Demokrację, w 29 maja 1965 roku przesłał do Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Łodzi numer 11/248 dwutygodnika „Za wolność i lud” z dnia 1-15 czerwca 1965 roku. Zamieszczono tam artykuł pt. „Jeszcze jeden dokument”, w którym pokazane zostały zdjęcia zbrodni hitlerowskich w miejscowości Kutno. ZBoWiD poprosił Komisję o zajęcie się tą sprawą.

Dysponując materiałami prasowymi, Przewodniczący Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Łodzi załączając artykuł pt. „Jeszcze jeden dokument”, zwrócił się do Prokuratora Wojewódzkiego w Łodzi o zarządzenie wszczęcia czynności zmierzających do ustalenia nazwisk ofiar oraz sprawców zbrodni. Śledztwo w sprawie powieszenia, na podstawie wyroku Sądu Specjalnego we Włocławku w dniu 9.06.1941 roku w Kutnie na Starym Rynku (obecnie Plac Wolności): Wilhelma Czarneckiego, Kaliksta Perkowskiego, Piotra Sanda zostało rozpoczęte 16 czerwca 1967 roku.

Zarząd Oddziału ZBoWiD w Kutnie udzielił pomocy merytorycznej dokonując ustaleń co do daty egzekucji i tożsamości powieszonych. Ustalono, że w/w skazani zostali za szereg akcji dywersyjno-sabotażowych, fałszowanie dokumentów przewozowych, przesyłek, które zamiast dochodzić do Rzeszy świadomie kierowane były do Generalnej Guberni. Ustalono także, iż Czarnecki został aresztowany podczas przewożenia większej ilości cukru do Kutna z Krośniewic lub Ostrów. W związku z tym aresztowany został również Sand. Perkowski aresztowany został w czasie przewożenia w niewłaściwym kierunku wagonu mąki.

Czarnecki, Perkowski i Sand zostali aresztowani i skazani na śmierć za nielegalny przewóz żywności do Generalnej Guberni niosąc pomoc głodującej Warszawie – napisał o tym Juliusz Jaworski w Wiadomościach Kutnowskich nr 42 (252) z 19.10.1971 roku w artykule wspomnieniowym o Aleksandrze Kaniepieniu.

W 1971 roku zachodnioniemiecki wymiar sprawiedliwości uznał, że egzekucje były zgodne z prawem, bowiem skazani wystąpili przeciwko ówcześnie obowiązującemu prawu okupacyjnemu. Doszło do tego w sytuacji, gdy frankfurckie pismo „Die Tat” opublikowało szereg zdjęć, na których banda rozwydrzonych SS-manów fotografowała się u stóp szubienicy, na której powiesili trzech mieszkańców Kutna. „Die Tat” wystąpiła jednocześnie z żądaniem odnalezienia i ukarania morderców, których twarze wyraźnie było widać na fotografiach. W odpowiedzi pismo „Die Tat” otrzymało zawiadomienie od nadprokuratora Hose, w którym odmówił on ścigania uwidocznionych na fotografii, gdyż powieszeni zostali „skazani prawomocnymi wyrokami śmierci”. Powieszeni – tak twierdzą prokurator i ex-szef Gestapo – popełnili zbrodnie przeciwko gospodarce wojennej III Rzeszy.”Die Tat” przekazała dokumentację w tej sprawie m.in. Urzędowi Kanclerza NRF, Ministerstwu Sprawiedliwości NRF, Ministerstwu Spraw Zagranicznych i Sprawiedliwości w Polsce oraz Związkowi Bojowników o Wolność i Demokrację w Warszawie.

Sprawa nielegalnego przewozu żywności z Rzeszy do Generalnej Guberni miała dużo większy zasięg zarówno osobowy, jak i terytorialny. Nie dotyczyła wyłącznie Wilhelma Czarneckiego, Kaliksta Perkowskiego i Piotra Sanda. W sprawę zaangażowanych było co najmniej kilkanaście osób. Wszyscy zostali aresztowani w listopadzie 1940 roku. W dniach 30 – 31 maja 1941 roku na podstawie aktów oskarżenia zostały skazane w procesie sądowym: Żyd Abram Hersz Kantorowicz, Stanisław Augustynowicz, Zygmunt Stempski, Klemens Szymański, Stefan Murawski, Joanna Olejnik, Piotr Szachułowicz, Tomasz Karwowski, Feliks Karczewski, Wenzel Szablewski. Roman Śniadowski został skazany na śmierć w dniu 6 czerwca 1941roku. Brak jest informacji co do procesu oskarżonego Jana Wilczyńskiego. Miejscem działań w/w osób było Kutno, Warszawa, Błonie k/Warszawy, Włocławek i okoliczne miejscowości (w tym Lubraniec), Żychlin, Krośniewice, Ostrowy.

W dniu 9 czerwca 1941 roku oprócz publicznej egzekucji w Kutnie Wilhelma Czarneckiego, Kaliksta Perkowskiego i Piotra Sanda został wykonany jeszcze jeden wyrok śmierci - na placu we Włocławku powieszono publicznie Żyda Abrama Hersza Kantorowicza. Wszystkich skazanych nazwano bandą spekulantów nie posiadających sumienia i skrupułów i próbowano ich zdyskredytować stwierdzając, że chcieli się wzbogacić na nielegalnym handlu czerpiąc z niego zyski. Niemcy udowodnili im współdziałanie w nielegalnym przewozie z okręgu Rzeszy – Kraju Warty do Generalnego Gubernatorstwa co najmniej sześciu wagonów mąki pszennej o wadze ponad 800 kwintali (tj. 80.000 kg) w okresie od 12 kwietnia 1940 roku do 15 listopada 1940 roku.

Images: egzekucja 2.jpg

Fotografie  pochodzą z archiwum Instytutu Pamięci Narodowej.


Bożena Gajewska

· redakcja dnia czerwiec 07 2019 16:11:48 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 106 czytań · Drukuj

Warto poznać trochę szczegółów z życia tego artysty

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA.jpgANDRZEJ WOJTCZAK urodził się i wychował w Kutnie. Z wykształcenia ślusarz-mechanik. Od 1975 roku, kiedy na dobre zajął się rzeźbieniem, wiele się zmieniło w jego życiu. Stało się ono pełniejsze i ciekawsze. Związał się wówczas z grupą rzeźbiarzy skupionych przy Muzeum w Łęczycy. Zaczął uczestniczyć w konkursach. Bywał na wystawach oraz imprezach folklorystycznych, których w tym okresie wiele odbywało się na terenie naszego kraju. Pod koniec lat 70-tych podjął współpracę z Cepelią. Wówczas niektóre jego prace trafiły do muzeów. W tym okresie zostaje laureatem wielu nagród i wyróżnień . Z końcem lat 80-tych przyszło zainteresowanie jego twórczością zza granicy i rzeźby powędrowały do galerii w Niemczech (1992),Francji (1996),Szwajcarii, a później także do Santa Fe w Stanach Zjednoczonych (1997,1998 ). W latach 90-tych zaczął otrzymywać zaproszenia do wykonania, tamże na miejscu, monumentalnych ,ponad dwu metrowej wysokości rzeźb plenerowych. Teraz zdobią one dziedzińce przy kościołach w Wittsted, Caciliengroden, Wilchelmschafen i Archoln w Niemczech oraz Villefranche Sur Mer we Francji.

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 6.jpgTwórczość artysty uległa na przestrzeni lat istotnym przemianom. Początkowo wykonywał pojedyncze figurki o słupowej, stylizowanej formie,z płytko wyodrębnionymi i schematycznie modelowanymi elementami. Następnym etapem było tworzenie z nich kompozycji. Tworzące je wówczas postacie charakteryzowały się masywną, bryłowatą sylwetką. Zasadnicze zmiany nastąpiły po 1985 roku i dotyczyły tematyki prac, ale przede wszystkim odniosły się do warstwy stylistycznej, do sposobu opracowania rzeźb. W tym czasie jego rzeźby otrzymały formę bardziej spłaszczoną oraz wydłużoną ku górze. Wprowadzone zostały prześwity, dzięki którym prace zyskały pożądaną lekkość. Rzeźby wykonane w ostatnim okresie odznaczają się coraz większą delikatnością, tworzą wręcz ażurową formę. W zasadniczy sposób zmienił się także sposób opracowania postaci. Przede wszystkim ich sylwetki uległy wysmukleniu.

Od wielu lat Andrzej Wojtczak rzeźbi w drewnie lipowym ponieważ jest „plastyczne” i najlepiej daje się formować. Obok omawianych kompozycji rzeźbiarskich powstają też płaskorzeźby głównie w formie tryptyku z ruchomymi, dwustronnie opracowanymi skrzydłami. Powstały tutaj prace poświęcone najważniejszym wydarzeniom z Życia Matki Bożej, o tematyce bożonarodzeniowej oraz związane z życiem i działalnością Chrystusa. Najważniejsze miejsce w twórczości artysty zajmuje tematyka sakralna, lecz nie odwołuje się tu do powszechnie znanych wzorców kościelnej ikonografii i stosowanej tamże symboliki, a poszczególne fakty ,motywy odczytuje po swojemu, proponując nowy typ, nową interpretację. Do niektórych tematów powraca co pewien czas, gdy przy innych już w trakcie realizacji rodzi się nowy pomysł na kolejne rozwiązanie. Wówczas dla pamięci szkicuje j ,i niecierpliwie czeka, ażeby się z nim zmierzyć i myślami jest już głównie przy nim. Tak powstaje nieraz kilka wersji jakiegoś tematu, aż do wyczerpania pomysłów. Początkowo tematy do swoich prac czerpał z potocznej wiedzy religijnej czy też wykorzystywał zasłyszane opowieści. Tymczasem pośród uwięzionych z nim działaczy opozycji spotkał osoby, które systematycznie czytały Biblię i czerpały z niej siłę. Wówczas do niej sięgnął, a ponadto zainteresował się publikacjami na temat żywotów świętych, symboliki chrześcijańskiej, a z czasem dotyczących także tradycji ludowych. Odtąd tego typu materiały stały się głównym źródłem pomysłów dla jego kompozycji. Zapragnął, ażeby jego rzeźby służyły nie tylko do oglądania, lecz również skłaniały do medytacji, żeby miały walory poznawcze. Bogata wyobraźnia artysty w szczególnie ciekawy i różnorodny sposób realizuje się w szopkach. Wykonywał je od początku swojej twórczości i na ich przykładzie można zaobserwować ,jakimi drogami ,w jakim kierunku ona podąża oraz na czym polega dokonujące się w niej zmiany . Wykonane za granicą monumentalne figury przedstawiają: czterech ewangelistów, św. Elżbietę, Michała , Rachel , Pasterza .

Rzeźbiarz kocha wieś z jej spokojem, przyrodą, stąd też radość przebywania w usytuowanej poza miastem pracowni. Tymczasem problematyka wiejska nie pojawia się zbyt często w jego twórczości.

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 4.jpg

Natomiast przy okazji niektórych innych tematów stara się jak wspomina, nawiązywać do ludowych zwyczajów i obrzędów. Działalność twórcza stała się dla Andrzeja sposobem na życie i trudno mu wyobrazić sobie rozstanie. Tymczasem ma świadomość, że praca rzeźbiarska wymaga dużo wysiłku, któremu czasem może nie podołać. Dlatego kontynuację swojej twórczości widzi w malarstwie. Próby w tym kierunku podjął trzy lata temu. Podejmowane tematy, sposób ich rozwiązania nawiązuje do jego prac rzeźbiarskich. Taka możliwość kontynuowania działalności twórczej bardzo go cieszy, ale jeszcze bardziej to, że pasję rzeźbiarską wykazuje córka Magdalena. Rzeźbiarstwem zainteresowała się już w wieku pięciu lat, kiedy to razem z ojcem pozostawała w domu, bawiąc się wiórkami i klockami drewna, obserwowała jak pracował. Obecnie jest laureatką kilku konkursów, na których prezentowała swoje rzeźby. Artysta poza ogólnymi uwagami nie zamierza jej ukierunkowywać ani niczego narzucać.

W swojej uporczywości i doskonaleniu kompozycyjnym wybranego tematu Andrzej wydaje się bardzo konsekwentny. Potrafi wielokrotnie modyfikować wybrany temat, starając się doprowadzić go do perfekcyjności, przekazania treści i nastroju wykonywanych rzeźb. Andrzej podobny jest do wielu profesjonalnych twórców, którzy wracają do raz już wykonywanego tematu, by w kolejnej odsłonie przekazać coś więcej i bardziej precyzyjnie oddać jego nastrój. Andrzej Wojtczak nie marnuje swego niepospolitego życia, każde doświadczenie wykorzystuje tak, by wzbogacać swoją osobowość, co w efekcie, w sposób plastyczny przekłada się i prezentuje w wykonywanych przez niego rzeźbach. Sam artysta wdzięczny jest Opatrzności za to rzeźbiarstwo, któremu zawdzięcza lepsze, ciekawsze życie .

 


Udział w wystawach, festiwalach, konkursach Andrzeja Wojtczaka :



1975


Pamiątka z Ziemi Łęczyckiej, Łęczyca


Górnik w rzeźbie ludowej. Łęczyca


1976


Rękodzieło wsi - obrzędy i zwyczaje, Płock


Święto plonów w rzeźbie ludowej, Płock


Henryk Sienkiewicz i bohaterowie jego utworów, Siedlce


1977


Rolnik i jego praca w rzeźbie i malarstwie ludowym, Łęczyca


1978


Artystyczne rękodzieło wsi, Płock


Współczesna sztuka ludowa regionu łęczyckiego, Łęczyca


Niech żyje nam górniczy stan, Łęczyca


1979


Szopka łęczycka, Łęczyca


1980


Diabeł Boruta w rzeźbie i legendzie ludowej, Łęczyca


Wisła w sztuce ludowej, Toruń



1981


Sztuka sakralna, Płock


Rzeźba ludowa regionu kutnowskiego, Kutno


1982


Kobieta w łęczyckiej rzeźbie ludowej, Łęczyca


1983


Madonny Mazowieckie, Sierpc


Współczesna rękodzieło ludowe i artystyczne regionu łęczyckiego, Łęczyca/Łódź/Kutno


Rzeźba ludowa, Poznań


1984


Dzieło Oskara Kolberga w sztuce ludowej, Przysucha/Radom


Ojczyzna, Lublin


1985


Stare i nowe Mazowsze w malarstwie i rzeźbie ludowej, Płock


Świat baśni i legend w rzeźbie ludowej, Poznań


1986


Współczesne łęczyckie rękodzieło ludowe i artystyczne, Łęczyca


Rzeźba ludowa, Poznań


1987


Twoja cześć i chwała, Sierpc


Twórczość ludowa w kręgu „Folkloru”, Poznań


Zwyczaje i obrzędy regionu łęczyckiego w rzeźbie ludowej, Łęczyca


Boże Narodzenie w ludowej plastyce zdobniczo-obrzędowej, Poznań


1988


Żywot Maryi Matki Bożej, Sierpc


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Warszawa


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Kraków


1990


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Warszawa


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Kraków



1992


Wystawa poplenerowa, Wittstedt [Niemcy]


1994


Wystawa poplenerowa, Wilcheimschafen [Niemcy]


Rzeźba ludowa, Kutno


1995


Wystawa poplenerowa, Wilcheimschafen [Niemcy]


Wystawa poplenerowa, Ahlhom [Niemcy]


Wystawa poplenerowa, Wilcheimschafen [Niemcy]


Galeria, Lozanna [Szwajcaria]



1996


Wystawa i plener w Willefranche, Sur-Mer [Francja]


1998


Przegląd twórczości ludowej, Kutno


Przegląd twórczości ludowej, Wałcz


2000


Mój Jubileusz, Radomsko


2002


Rzeźba ludowa i nieprofesjonalna w województwie łódzkim, Łódź


Wszyscy Święci, Łódź


2003


Kapliczki i figury przydrożne, Łódź/Łęczyca/Kutno/Tomaszów Maz./Konstantynów


2004


Święty od wody, Tomaszów Mazowiecki


2005-2011


Wielkanocny Kiermasz Sztuki Ludowej i Rękodzieła, Łódź


Świąteczny Kiermasz Sztuki Ludowej i Rękodzieła, Łódź


2005


Sercem malowane. Współczesne malarstwo ludowe
i nieprofesjonalne województwa łódzkiego, Łódź


2006


Malarstwo ludowe i nieprofesjonalne w województwie łódzkim, Piotrków Trybunalski


Stajenka cicha. Boże Narodzenie we współczesnej rzeźbie nieprofesjonalnej twórców województwa łódzkiego, Łódź


2007


XXXIV Konkurs Ludowej Sztuki Religijnej, Kielce


2007-2010


Udział w projekcie „Pejzaż Wszystkich Świętych – rekonstrukcja krajobrazu kulturowego”, woj. łódzkie


2008


I Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „Nikisz-For”, Katowice


Rzeźba ludowa i nieprofesjonalna w województwie łódzkim, Łódź


Wystawa „Idą Gody, idą... Inspiracje Bożym Narodzeniem”, Łódź


2010


Wystawa „Bóg się rodzi... Boże Narodzenie w rzeźbie ludowej”, Łódź


2010/2011


Wystawa „Un Sauveur nous est ne”, Lisieux [Francja]



2011


IV Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „Art-Naif Festiwal“, Katowice


Kiermasz Sztuki, Berlin


Wystawa „Polskie Boże Narodzenie”, Łódź



2012


Wystawa „Polskie Boże Narodzenie”, Radomsko


V Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „Art-Naif Festiwal“, Katowice



Wystawy indywidualne:


1992 Wittsted [Niemcy]


1996 Villefranche [Francja]


1997 Santa Fe [USA]


1998 Santa Fe [USA]


2009 Nicea [Francja]



Nagrody i odznaczenia:


  • Wyróżnienie, Górnik w rzeźbie ludowej, Łęczyca, 1975

  • Wyróżnienie, Święto plonów w rzeźbie ludowej, Płock, 1976

  • Wyróżnienie, Henryk Sienkiewicz i bohaterowie jego utworów, Siedlce, 1976

  • III nagroda, Rolnik i jego praca w rzeźbie i malarstwie ludowym, Łęczyca, 1977

  • III nagroda, Artystyczne rękodzieło wsi, Płock, 1978

  • I nagroda, Współczesna sztuka ludowa regionu łęczyckiego, Łęczyca, 1978

  • II nagroda, Niech żyje nam górniczy stan, Łęczyca, 1978

  • Wyróżnienie, Szopka łęczycka, Łęczyca, 1979

  • II nagroda, Diabeł Boruta w rzeźbie i legendzie ludowej, Łęczyca, 1980


· Wyróżnienie, Sztuka sakralna, Płock, 1981


  • II nagroda, Rzeźba ludowa regionu kutnowskiego, Kutno, 1981

  • Wyróżnienie, Kobieta w łęczyckiej rzeźbie ludowej, Łęczyca, 1982

  • III nagroda, Madonny Mazowieckie, Sierpc, 1983

  • II nagroda, Współczesna rękodzieło ludowe i artystyczne regionu łęczyckiego, Łęczyca /Łódź/Kutno, 1983

  • III nagroda, Rzeźba ludowa, Poznań, 1983

  • Wyróżnienie, Stare i nowe Mazowsze w malarstwie i rzeźbie ludowej, Płock, 1985

  • II nagroda, Świat baśni i legend w rzeźbie ludowej, Poznań, 1985

  • I nagroda, Współczesne łęczyckie rękodzieło ludowe i artystyczne, Łęczyca, 1986

  • II nagroda, Rzeźba ludowa, Poznań, 1986


· I nagroda, Twoja cześć i chwała, Sierpc, 1987


  • I nagroda, Twórczość ludowa w kręgu „Folkloru”, Poznań, 1987

  • I nagroda, Zwyczaje i obrzędy regionu łęczyckiego w rzeźbie ludowej, Łęczyca, 1987


· I nagroda, Boże Narodzenie w ludowej plastyce zdobniczo-obrzędowej, Poznań, 1987


· I nagroda, Żywot Maryi Matki Bożej, Sierpc, 1988


  • Dyplom uznania za aktywną działalność i rozsławianie dorobku kultury regionu w kraju i za granicą, przyznany przez Marszałka Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, 1997

  • III nagroda, Przegląd twórczości ludowej, Kutno, 1998


· III nagroda, Przegląd twórczości ludowej, Wałcz, 1998


· II nagroda, Mój Jubileusz, Radomsko, 2000


  • III nagroda, Rzeźba Ludowa i Nieprofesjonalna w Województwie Łódzkim, Łódź, 2002

  • Wyróżnienie, Wszyscy Święci, Łódź, 2002

  • Wyróżnienie I stopnia, Malarstwo ludowe i nieprofesjonalne w województwie łódzkim, Piotrków Tryb., 2006

  • Nagroda Główna, Ogólnopolski Konkurs Sztuki Ludowej w ramach VII Dni Europejskiej Kultury Ludowej, Częstochowa, 2006

  • II Nagroda, Pomorska Szopka, Gdynia, 2006

  • Nagroda Marszałka Województwa Łódzkiego, Łódź 2006

  • III Nagroda, XXXIV Konkurs Ludowej Sztuki Religijnej, Kielce, 2007

  • I Nagroda, Rzeźba ludowa i nieprofesjonalna w województwie łódzkim, Łódź 2008

  • Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis, 2009

  • Targi Sztuki w Krakowie – 2013-2017

  • Konkurs 60 plus kategoria rzeźba – Łódzki Dom Kultury - I miejsce – 2017

  • IX konkurs na Rzeźbę ludową pt; Rybackie scenki rodzajowe – Wyróżnienie 2017 – Hel

    Bożena Gajewska


 


· redakcja dnia czerwiec 05 2019 17:32:42 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 105 czytań · Drukuj

Andrzej Wojtczak, kutnowski rzeźbiarz otrzymał Nagrodę im. Oskara Kolberga

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOTCZAKA 5.jpg Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOTCZAKA 1.jpg


W dniu 30 maja 2019 roku na Zamku Królewskim w Warszawie odbyła się uroczysta Gala 44. edycji Nagrody im. Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej", którą to Andrzej Wojtczak otrzymał z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, profesora Piotra Glińskiego oraz od  prezesa i wiceprezesa  fundacji Cepelia w Warszawie.


Jak nam wspomniał Laureat, jest z tego wyróżnienia bardzo dumny. A nas ogromnie cieszy, że członek Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej odnosi tak wielkie sukcesy i rozsławia Kutno w Polsce i na świecie.


Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 7.jpg Images: NAGRODA KOLBERGA ANDRZEJA WOJTCZAKA 2.jpg

Według informacji zamieszczonych na stronie http://www.nagrodakolberg.pl/nagroda patronem najważniejszej w Polsce Nagrody im.Oskara Kolberga "Za zasługi dla kultury ludowej" przyznawanej za dokonania twórcze, artystyczne, naukowe oraz działalność wspierającą tradycyjną kulturę regionalną, jest Oskar Kolberg. Etnograf, folklorysta, kompozytor, twórca największego w XIX wieku zasobu źródeł etnograficznych do badania kultury ludowej obszaru dawnej Rzeczypospolitej, autor serii monografii Lud i Obrazy etnograficzne, które stworzyły podwaliny współczesnych nauk o kulturze (etnografii, etnologii, folklorystyki, etnomuzykologii) i do dziś są inspiracją twórczości naukowej i artystycznej.

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 1.jpg

Nagroda ustanowiona została w 1974 r. w Płocku, w gronie twórców czasopisma społeczno-kulturalnego „Barwy”. Od początku miała rangę wyróżnienia ogólnopolskiego.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego jest organizatorem i fundatorem przyznawanych wyróżnień. Realizację konkursu w imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego prowadzi Instytut Muzyki i Tańca we współpracy z Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu oraz Fundacją „Cepelia” Polska Sztuka i Rękodzieło.
Honoruje się nią artystów tworzących w dziedzinach ludowej sztuki plastycznej i rękodzieła artystycznego, w obszarze literatury ludowej, śpiewu, muzyki instrumentalnej i tańca. Wyróżnia twórców rozwijających swoje talenty, artystów kultywujących tradycje i autentyczne wartości kultury swoich regionów, organizatorów przedsięwzięć artystycznych popularyzujących folklor i sztukę. Nagradza również badaczy, animatorów i dokumentatorów kultury tradycyjnej, tych którzy, wzorem Oskara Kolberga, gromadzą i przekazują wiedzę o kulturze ludowej, wskazują na jej bogactwo i różnorodność, dokumentują, opracowują naukowo, chronią i zachowują dla przyszłych pokoleń.

Dziękujemy Andrzejowi Wojtczakowi za użyczenie fotografii  z wręczenia nagrody do naszej informacji na stronę. Więcej informacji na stronie: http://www.nagrodakolberg.pl/181

GRATULUJEMY !!!

Bożena Gajewska

· redakcja dnia czerwiec 05 2019 17:18:43 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 109 czytań · Drukuj

czym się zasłużył dr Antoni Troczewski

Images: TROCZEWSKI 2019.jpgKilka dni temu, 1 czerwca wspominaliśmy rocznicę urodzin naszego Honorowego Obywatela – dr Antoniego Troczewskiego.

Antoni Fortunat Troczewski urodzony 1 czerwca 1861 roku… Czy wiesz, czym się zasłużył doktor Antoni Troczewski, że tak został uhonorowany?

Doktor Antoni Troczewski przyjechał do Kutna, bo tak się potoczyło jego życie… i został tu do końca swoich dni. I pokochał Kutno, a mieszkańcy naszego miasta w podziękowaniu za jego serce i pracę społeczną ustanowili godność Honorowego Obywatela Miasta Kutno i nadali ją Doktorowi Troczewskiemu w 1919 roku. Tak więc już za życia był Antoni Troczewski legendą. Mieszkańcy Kutna podarowali mu także dom przy ulicy 29 listopada, do którego się wprowadził wraz z rodziną. Jest to „willa Troczewskiego”, którą władze miasta odkupiły od ostatnich właścicieli w 2012 roku i która została zrewitalizowana w 2018 roku.

Nad mogiłą dr Troczewskiego, w dniu pogrzebu, starosta kutnowski Żbikowski powiedział:

"…dr Antoni Troczewski należał do najruchliwszych z ruchliwych działaczy społecznych. Bez przesady można powiedzieć, że nie było instytucji, z którą by zmarłego nie łączył stosunek inicjatora, założyciela, kierownika, czy wreszcie czynnego, bądź popierającego członka. Za zasługi dla miasta Jego honorowy obywatel, za działalność w samorządzie powiatowym związany na zawsze swym nazwiskiem z instytucjami opiekuńczymi Sejmiku, za zasługi dla Państwa – odznaczony Oficerskim Krzyżem Orderu Polski Odrodzonej…”.

W 2019 roku obchodzimy w naszej kutnowskiej społeczności 100 rocznicę nadania dr Antoniemu Troczewskiemu godności honorowego obywatela miasta Kutno. To wyjątkowy czas, w którym warto przypominać sobie maksymę, jaką kierował się w życiu Doktor – „nic dla siebie, wszystko dla innych”. 22 grudnia 1919 roku na 57 posiedzeniu Rady Miejskiej Miasta Kutno radni podjęli uchwałę o nadaniu godności Honorowego Obywatela Miasta Kutno dr Antoniemu Troczewskiemu. Napisano o tym fakcie w 2 numerze Tygodnika Kutnowskiego z 1920 rok : „Po odczytaniu komunikatów przewodniczący burmistrz Klepa zawiadamia Radę, że wpłynął wniosek 14 radnych treści następującej: „ zważywszy, że radny dr Antoni Troczewski w ciągu 30-letniej działalności w mieście Kutnie dobrze się zasłużył miastu jako inicjator i twórca szeregu instytucji społecznych i kulturalnych, jako krzewiciel ducha obywatelskiego i narodowego, jako niestrudzony działacz i gorący patriota, Rada Miejska postanawia nadać najwyższy zaszczyt, mianowicie godność honorowego obywatela miasta Kutna. Cześć zasłudze! Po gorącem przemówieniu radnego inż. Bowbelskiego, wszyscy radni jednogłośnie, powstawszy z miejsc, z okrzykiem: dr Troczewski niech żyje! wniosek uchwalili. Słowami: Wdzięczność jest cechą serc szlachetnych. Panowie, byliście wyrazem wdzięcznego miasta. Doktor Antoni Troczewski jest pierwszym honorowym obywatelem miasta Kutna, przewodniczący zamknął zebranie.”

Bożena Gajewska

· redakcja dnia czerwiec 05 2019 16:50:30 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 106 czytań · Drukuj

sekcja rzeźbiarska i rękodzieła artystycznego na Pikniku wśród róż

Images: PIKNIK WSROD ROZ 2019 3.JPG

Za nami „Piknik wśród róż” zorganizowany przez Kutnowski Dom Kultury. Nasze stowarzyszenie co roku ma możliwość prezentowania rzeźby i rękodzieła artystycznego podczas tej pięknej imprezy. Także w tym roku 25-26 maja własnoręcznie wykonane rzeźby wystawiali rzeźbiarze: Józef Stańczyk i Sławomir Suchodolski. Było też malarstwo Niny Kunikowskiej i Ryszarda Narkiewicza oraz niezwykła metaloplastyka Jana Wasiaka. Można także było podziwiać piękne wyroby hafciarek, koronkarek i twórczyń wykonane przez Urszulę Jędrzejczyk, Elżbietę Sarnicką, Alicję Olczak i Małgorzatę Żylińską oraz dwie nowe członkinie Agnieszkę Płocha i Agnieszkę Wilińską.


Images: PIKNIK WSROD ROZ 2019 2.JPG


Images: PIKNIK WSROD ROZ 2019 6.JPG


Images: PIKNIK WSROD ROZ 2019 1.JPG

Bożena Gajewska

· redakcja dnia czerwiec 05 2019 15:20:54 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 113 czytań · Drukuj

śpiew Cantabile towarzyszył odrestaurowanym organom

Images: CANTABILE CANTABILE W SOKOLOWIE 2.jpg

 

 

 

W dniu 19 maja br, w kościele św. Anny w Sokołowie (pow. gostyniński), parafia p.w. Świętego Biskupa Męczennika odbyła się uroczysta msza, wzbogacona bogatą oprawą muzyczną w związku z oddaniem do użytku po renowacji zabytkowych organów. Piękny, bogaty w polichromie drewniany kościół wypełniony wiernymi, był świadkiem niecodziennego koncertu muzyki sakralnej. „Kto modli się w śpiewie ten dwa razy się modli”. Tego dnia muzycznej modlitwy było tu wyjątkowo dużo. Wykonawcami utworów wokalnych byli: Ewa Murzynowska – sopran, Joanna Domagała – śpiew i dyrygentura oraz Kameralny Zespół Wokalny Cantabile przy Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej w składzie: Agnieszka Lewandowska, Maria Januszczak, Magdalena Michalska, Andrzej Horzycki, Łukasz Dembowski i Andrzej Latos. Nowe brzmienie odrestaurowanych organów zaprezentowali Jarosław Domagała oraz niewątpliwy talent muzyczny, nagrodzony już trzema pierwszymi nagrodami na konkursach pianistycznych w Polsce,

11-letni Maciuś Domagała, który wykonał na organach Fugę g-mol Georg'a Filipa Telemanna. Zaprezentowano 12 utworów wokalnych w opracowaniu czterogłosowym: Maryjo , liczna Pani,, Światłem i zbawieniem mym, Alleluja, Oto są baranki młode, Lascia ch'io pianga, Down by the riverside, I'm gonna ride, Barka, , Totus Tuus, Pan jest mocą, Nie lękajcie się, Sia hamba oraz Pie Jesu z solowymi fragmentami wykonanymi przez sopranistki Ewę Murzynowską i Joannę Domagałę. Ewa Murzynowska wykonała także solo utwór Francesco Durante Preghiera (modlitwa).

Śpiewom zespołu kameralnego Cantabile towarzyszył akompaniament w wykonaniu Jarosława Domagały i Macieja Domagały. Brzmienie odrestaurowanych zabytkowych organów towarzyszyło utworom wokalnym. Ucztę muzyczną zorganizował Łukasz Dembowski, organista kościoła św. Anny i zarazem członek zespołu Cantabile. Pięknie pod względem harmonicznym brzmiące utwory, bogaty zestaw utworów i znakomici wykonawcy z pewnością na długo zostaną w pamięci wiernych parafii p.w. Świętego Biskupa Męczennika w Sokołowie.

Andrzej Latos

Images: CANTABILE W SOKOLOWIE 1.jpg

· redakcja dnia czerwiec 03 2019 22:13:35 · Czytaj więcej · 0 komentarzy · 100 czytań · Drukuj

Copyright © 2009 - 2010 by Adam Brzęcki & Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

stat4u Valid XHTML 1.0 Transitional Poprawny CSS!