Nazwa użytkownika Hasło | Rejestracja | Zapomniane hasło

miłośnicy Kutna i regionu kutnowskiego piszą jego historię...

W serdecznej atmosferze, przy po brzegi wypełnionej Sali w  kutnowskim teatrze, upłynęło mieszkańcom naszego miasta  i regionu popołudnie z  Kutnowskimi Zeszytami Regionalnymi – tom XXI.



Przewodniczący  Komitetu Redakcyjnego  dr Karol Koszada i sekretarz Komitetu Redakcyjnego dr Elżbieta Świątkowska przedstawili zebranym artykuły zgromadzone w XXI tomie KZR i podziękowali ich autorom. Podczas prezentacji dr Świątkowska zapoznała  mieszkańców Kutna i Ziemi Kutnowskiej  z fragmentami  artykułów. O swoim Ojcu opowiedziała zebranym Jadwiga Góreczna.

     Images: PROMOCJA KZR 2017 5.JPG

Paulina Wiśniewska-
„Działalność i rola Regionalnej Izby Gospodarczej w Kutnie na rzecz rozwoju miasta”.

Opierając się na źródłach, a także na przeprowadzonych badaniach, można zauważyć, iż zjawisko rozwoju miasta staje się w dzisiejszych czasach coraz bardziej istotne.

Dynamicznie zmieniający się świat, wymusza na nas dostosowywanie się do ogólnie przyjętych trendów.

Oczywiste stało się, iż władze miast muszą zabiegać o nowych inwestorów, tworząc strefy ekonomiczne czy, preferencyjne warunki na „start” dla nowych inwestorów.

Istotny wpływ na rozwój miasta i regionu ma także Kutnowska Regionalna Izba Gospodarcza, podejmująca szereg działań prorozwojowych, marketingowo – szkoleniowych.

 

Ryszard Żakowski- „Legitymacje szlachty parafii Łąkoszyn 1836-1861”.

Obowiązek legitymacji nakładało na szlachtę w Królestwie Polskim, wydane ukazem cesarskim z lipca 1836 roku Prawo o szlachectwie, oparte na analogicznej ustawie obowiązującej w Cesarstwie Rosyjskim.

Zgodnie z nim szlachta rodowa musiała potwierdzić swoją przynależność do stanu szlacheckiego.

Reforma szlachectwa była jedną z głównych reform, która mieściła się w antypolskiej polityce caratu, zmierzającej nie tylko do zmniejszenia stanu liczebnego szlachty Królestwa Polskiego, ale skutecznego osłabienia tej grupy społecznej, która była głównym nośnikiem kultury i tradycji Rzeczpospolitej.

   Images: PROMOCJA KZR  2017 8.JPG








Jadwiga Góreczna-
„Tata zza obiektywu”.

Gdy wyszukuję w pamięci najstarsze wspomnienia z dzieciństwa, to oczywiście pojawia się w nich Mama, krzątająca się po domu, szyjąca mi śliczne sukieneczki, czytająca bajki lub zawiązująca kokardki na moich niesfornych włosach.

Babcię Bronię pamiętam zwykle siedzącą w dużym, starym fotelu i dziergającą na szydełku przepiękne serwetki, firanki i narzuty. Dziadzio Franio, ciepły, serdeczny, zawsze mający dla mnie czas, obierający ziemniaki na obiad, które mu dzielnie podawałam.

A Tata? „Jagusiu – spojrzyj na Tatę!” Pstryk.

Zza obiektywu aparatu fotograficznego śmieje się do mnie i namawia do zrobienia jakiejś śmiesznej miny.






Grażyna Lesyng-Pawłowska-
„Stanisława i Stanisław Lesyng – Wspomnienie o moich Rodzicach”.

Stanisława Lesyng, z domu Stawowska podczas wybuchu wojny miała 12 lat. W latach 1942-45 skierowana została do pracy w rodzinie niemieckiej, jako opiekunka do dzieci.

W czasie wojny poznała swojego przyszłego męża Stanisława Lesynga, syna młynarza z Raciborowa koło Kutna, który w czasie wojny zmuszony był do pracy u okupanta.

Młodzi pobrali się w 1947 roku w Kutnie, zamieszkali we wsi Przyzorze w gminie  Strzelce. Po przejściu na emeryturę małżeństwo Lesyngów wróciło do Kutna. Oboje czynnie działali w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, a Stanisława również w Kręgu Instruktorskim Dębowego Liścia przy Komendzie Hufca ZHP w Kutnie.

 

Henryk Lesiak- „Konstanty Migdałło (1892-1971) w 125 rocznicę urodzin i Szkoła Rolnicza w Mieczysławowie (1912-2017) w 105 rocznicę powstania”.

Twórcą i fundatorem szkoły rolniczej w Wałach pod Kutnem był Mieczysław Kretkowski, szlachcic, ziemianin, urodzony w Baruchowie w powiecie włocławskim.

Zamieszkał w majątku Pokrzywnica koło Piątku.

Współpracował z okolicznym ziemiaństwem i chłopami. Pełnił funkcję sędziego gminnego.

Doświadczenie w zakładaniu szkoły zdobył, pomagając żonie Zofii ze Skrzeszewskich, przy organizowaniu szkoły dla dziewcząt w Mirosławicach koło Orłowa w powiecie kutnowskim w 1907 roku.

Kretkowscy należeli do tej grupy wykształcanego ziemiaństwa, które widziało pilną potrzebę oświecania chłopów.

W 1910 roku zakupił on od Jana Franciszka Czarnowskiego folwark Wały, o obszarze 38 morgów 288 prętów i zaadoptował go dla potrzeb szkoły i internatu.

W pierwszych dniach 1912 roku szkoła zaczęła funkcjonować, nadal trwały remonty, które finansował Mieczysław Kretkowski.

 

Henryk Lesiak  - „Zbigniew Dembowski - Harcmistrz Rzeczypospolitej Polskiej, porucznik rezerwy Wojska Polskiego, wieloletni dyplomata”.

Zbigniew Dembowski w styczniu 1985 roku został mianowany Ambasadorem Polski w Pekinie w Chińskiej Republice Ludowej. Na stanowisku tym pozostawał do 30 listopada 1988 roku.

W tym okresie stosunki polsko - chińskie rozwijały się bardzo intensywnie, szczególnie gospodarczo-handlowe, wzrosła znacząco wymiana i współpraca polsko-chińska.

 

Jarosław Stulczewski- „Jerzy Skowroński (1932-1997) – wybitny animator kultury i działacz środowiska niewidomych, współtwórca Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli”.

Jerzy Skowroński urodził się w październiku 1932 roku we wsi Pniewo, miejscowości położonej w gminie Bedlno.

W roku 1939 ukończył siedem lat. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił mu podjęcie nauki w polskiej szkole powszechnej w Pniewie.

Władze niemieckie pod koniec września 1939 roku ogłosiły, że w szkołach rozpoczną się zajęcia lekcyjne. Według polecenia niemieckiego „nauczyciela” dzieci zamiast zeszytów i podręczników miały przynieść do szkoły wiadra i koszyki. Okazało się, że lekcje mają polegać na zbieraniu kamieni z pól.

 

Jacek Perzyński- „Pisarz i sportowiec czyli o dwóch niezwykłych osobach pochodzących z Żychlina”. Niezwykle interesującą postacią związaną z Żychlinem był Abe Kelmer urodzony w rodzinie ubogiego sprzedawcy węgla pochodzącego z Kutna. Posiadał liczne rodzeństwo – piętnaścioro braci i sióstr.

W poszukiwaniu lepszego życia, w wieku osiemnastu lat wyemigrował do Kanady, imał się różnych zawodów, po kilku latach przeniósł się do Nowego Jorku. Tam również pracował dorywczo, a o jego przyszłej drodze życiowej zadecydował przypadek.

Pracował fizycznie w nowojorskiej siłowni w Brooklynie, gdzie zwrócił na niego uwagę lokalny promotor wrestlingu.

Abe Kelmer charakteryzował się nietypową budową fizyczną. Przy wzroście zaledwie 163 cm, miał niezwykle rozbudowaną masę mięśniową. Fachowcy uznali, że dzięki temu będzie w stanie wygrywać z przeciwnikami przerastającymi go o głowę. Otrzymał propozycję walki na zawodowym ringu.

Urszula Weber-Król- „Z historii budownictwa powiatu kutnowskiego 1945 - 1965.

Zarys drogi zawodowej i życiowej budowniczych regionu: inż. Zygmunta Ciepielewskiego, Wincentego Ustaborowicza, Józefa Wypycha”.

 

Józef Wypych wspomina:

„…Bardzo pewny siebie były więzień, z gwiazdką nad oczami, przyszedł i powiada: „Panie przysłali mnie do Pana, a co ja będę robił? Ja bym nic nie robił.”.

- Z takim trzeba ostrożnie. Słoneczko świeciło, …więc…niech go dogrzeje mocniej. Dobrze – mówię, – ale będziesz Pan stał i liczył samoloty, które lecą z lotniska w kierunku Poznania.

Przyszedł mój kierownik i się zdziwił „Panie Wypych, co ten więzień robi?”  - Liczy…, jego trzeba nauczyć pracy.

- Na drugi dzień więzień znów się pyta, co będzie robił. - Dzisiaj będziesz pan liczył odwrotnie, z Poznania na lotnisko.

A on: „Daj mi Pan robotę, ja tu nie chcę stać”.

- Został nieocenionym pracownikiem. Dechy nosił, szalował, kładł więźbę dachową, co kazałem robił dobrze…”.

 

Urszula Weber-Król- „Dzieje cukrowni Walentynów w Żychlinie”.

Właściciele Budzynia (obecnie w granicach Żychlina), już prawdopodobnie w 1837 roku należeli do grupy obszarników eksperymentujących z uzyskiwaniem cukru z buraka cukrowego.

„Kurier Warszawski” z dnia 5 lutego 1852 roku, informował:

„…Wielmożnemu Tomaszowi Pruszak, dzierżawcy dóbr Żychlina, udzielony został konsens do urządzenia nowej fabryki cukru z buraków, we wsi jego dziedzicznej Budzyń w Powiecie Gostyńskim. Znakiem fabrycznym tego zakładu, mają być dwie litery BP (początkowe nazwy wsi i nazwiska właściciela), które odciskane będą na głowach cukru…”.

 

Paweł Radosław Braszczyński- „Zygmunt Aleksy Chrzanowski (1889-1945), adwokat, działacz Stronnictwa Narodowego, delegat Rządu Londyńskiego na powiat siedlecki, sądzony w Kutnie”.

W 1927 roku mecenas Chrzanowski został działaczem Stronnictwa Narodowego. Piastował stanowisko Przewodniczącego Zarządu Powiatu,  a później Zarządu Okręgu.

W czasie okupacji niemieckiej pełnił konspiracyjnie funkcję prezesa okręgowego Stronnictwa Narodowego. Nosił pseudonimy „Lisiecki” i „Szczupak”.  

Od jesieni 1940 roku piastował stanowisko Delegata Rządu na obszar Podlasia. Za wiedzą i warunkową zgodą władz niemieckich pracował, jako adwokat przed polskim sądem.

 

 

Anna Maria Wrzesińska- „75 rocznica rozbicia ruchu oporu w Żychlinie”.

Po zajęciu Polski przez Niemców w 1939 roku, początkowo powiat kutnowski znalazł się w obrębie Generalnej Guberni, a następnie został włączony do Kraju Warty, będącego już terytorium III Rzeszy.

W połowie grudnia 1939 roku, ruch oporu w Kutnie, poprzez Łódź nawiązał kontakt z powstałą w Warszawie ogólnopolską organizacją „Komenda Obrońców Polski”.

Ruch oporu na terenie powiatu kutnowskiego, początkowo został organizowany jako trzy bataliony Komendy Obrońców Polski, pierwszy w Kutnie, drugi w Żychlinie, a trzeci tworzyła grupa susersko-stefanowska na terenie gminy Szczawin.

II batalion, czyli grupa ruchu oporu w Żychlinie, działał od początku 1940 roku. Jej założycielem i dowódcą był Marian Nowicki z Żychlina.

 

Elżbieta Żółtowska- „Więzi z rodzinnym miastem nie da się nigdy zerwać, ani o tym środowisku zapomnieć”. Wywiad z adwokatem kutnowskim Tadeuszem Stawowskim.

Urodziłem się w Kutnie i pierwsze młodzieńcze lata, związały mnie ze środowiskiem kutnowskim na zawsze, mimo iż studia prawnicze ukończyłem na Uniwersytecie Łódzkim i z nakazu zostałem skierowany na aplikację do Prokuratury w Lublinie.

Każdy wolny czas i okazję wykorzystywałem w celu odwiedzenia rodziców, rodziny, kolegów, przyjaciół i nie mogłem zapomnieć o wychowawcach, nauczycielach z okresu nauki w Gimnazjum Handlowym i Liceum Administracyjnym w Kutnie przy ulicy Lelewela 8.

Mimo upływu czasu, przeżyciu ponad siedemdziesięciu lat, wracam myślami do tamtego okresu, w którym kształtowałem moją osobowość, poglądy i uczucia do „Małej Ojczyzny”.

                   Images: PROMOCJA  KZR 2017 3.JPG

Dr Jarosław Domagała-
„Państwowa Szkoła Muzyczna I i II st. w Kutnie w latach 1972-1994”.

W latach 1972-1994 dyrektorem Państwowej Szkoły Muzycznej w Kutnie był Włodzimierz Pikała, który przyczynił się do dynamicznego rozwoju placówki, znacznie wzbogacił jej dorobek pedagogiczno-artystyczny.

Szkoła brała czynny udział w upowszechnianiu kultury muzycznej, organizowała liczne koncerty  z udziałem uczniów i zaproszonych artystów.

Szkołę wspierały w tym zakresie Płockie Towarzystwo Muzyczne im. Wacława Lachmana – Oddział w Kutnie oraz Krajowe Biuro Koncertowe.

Dr Jerzy Swędrowski-„Nowe kościoły na Ziemi kutnowskiej i ich miejsce w życiu społecznym”.

Biskup pomocniczy Archidiecezji Warszawskiej Władysław Miziołek w 1981 roku przeprowadził w Parafii św. Wawrzyńca w Kutnie wizytację kanoniczną.

 W spostrzeżeniach i wskazaniach po wizytacji stwierdził:

„…Parafia św. Wawrzyńca w Kutnie stała się jedną z największych parafii  w Archidiecezji i liczy według księdza Proboszcza 38000  wiernych.

Objęcie wysiłkiem duszpasterskim tak wielkiej ilości ludności jest trudne, podobnie świątynia nie może pomieścić w niedzielę na niektórych Mszach św. przybyłych na nabożeństwo wiernych.

Budowa drugiego kościoła i to jak najszybciej, co jest koniecznością…”.

 

Dr Ewa Zofia Kuśmirek-„Proboszczowie parafii św. Floriana i św. Rocha w Nowem w okresie XIX-XXI wieku oraz wykaz osób duchownych pochodzących z nowskiej wspólnoty parafialnej”.

Parafia pw. św. Floriana w Nowem została erygowana na przełomie XII i XIII wieku.

Terytorium parafialne znajduje się na przecięciu starych ważnych szlaków komunikacyjnych z Warszawy przez Łowicz do Poznania oraz z Łęczycy na Kujawy i Pomorze Gdańskie.

Współpatronem nowskiej wspólnoty jest św. Roch. Aktualnie, święty Florian patronuje łącznie pięćdziesięciu dziewięciu parafiom i kościołom w Polsce, z czego trzydzieści  powstało w okresie od XI do XVI wieku.

W ołtarzu głównym zabytkowego orientowanego drewnianego kościoła znajduje się wizerunek Matki Bożej Śnieżnej, ozdobiony srebrnymi sukienkami.

 

Dr Ewa Zofia Kuśmirek-„Gniazda szlacheckie na terenie parafii pw. św. Floriana w Nowem”.

Gniazdo szlacheckie jest wyjątkowe ze względu na bycie miejscem początku rodu. Stanowiło małą ojczyznę.

Bez względu na realną wartość materialną, posiadało istotne znaczenie dla szlachty. Dbano o pozostanie siedziby rodowej w rękach przedstawicieli rodu.

Część gniazd szlacheckich powstawała w wyniku osiedlania protoplastów rodów wzdłuż granic przez władców. Nieruchomości niektórych posiadaczy ziemskich znajdowały się w różnych częściach kraju. Wraz ze wzrostem liczebności dochodziło do rozpadu rodu na gałęzie. Zdarzało się również, iż w jednej wsi znajdowało się kilka gniazd szlacheckich. Nazwiska szlacheckie powstawały w nawiązaniu do nazwy zamieszkiwanej miejscowości.

 

Bożena Gajewska-“Getto dla Żydów w Krośniewicach”.

Pierwsi Żydzi zaczęli osiedlać się w Krośniewicach około 1564 roku. W początkowym okresie podlegali kahałowi łęczyckiemu. W 1765 roku powstała samodzielna gmina żydowska. W mieście mieszkało wówczas 79 Żydów.

Ogromny wzrost demograficzny ludności żydowskiej przypadł na XIX wiek,               w ślad za rozwojem samej miejscowości, w której rozwinęły się usługi, rzemiosło, transport oraz przemysł.

 W 1897 roku społeczność żydowska w Krośniewicach liczyła już 5054 osóby, co stanowiło 43% ogółu mieszkańców.

 

Bożena Gajewska-„Pierwsza w Kutnie wystawa obrazów”.

W „Dzienniku Kujawskim ukazały się wzmianki z 1911 roku na temat pierwszej profesjonalnej wystawy malarstwa polskiego zorganizowanej w Kutnie w listopadzie 1911 roku. Wystawa powstała dzięki staraniom Stanisława Rudzińskiego, artysty malarza, profesora Szkoły Polskiej Handlowej.

Miejscem wystawy był lokal Towarzystwa Teatralno-Muzycznego w Hotelu Polskim, bezpłatnie na ten cel udzielonym przez zarząd Towarzystwa. Wejście na wystawę kosztowało 30 kopiejek dla dorosłych, a 10 kopiejek dla młodzieży szkolnej i dzieci.

 

Krystyna Dolat-„Historia „Wspólnej Pracy” - Spółdzielni Rolniczo-Handlowej w Kutnie   w latach 1918 -1990”.

Ważniejsze daty i wydarzenia

10 wrzesień 1918 rok - Powstanie Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Wspólna Praca” w Kutnie z inicjatywy nauczycieli i absolwentów Szkoły Rolniczej  w Mieczysławowie.

1925 r. - Rozpoczęto budowę bocznicy kolejowej na ulicy Zawadzkiej, którą uruchomiono w 1926 roku.

1926 r.- Zakupiono nieruchomości przy ulicy Sienkiewicza 11, gdzie urządzono biura i magazyny.

1932 r. Założono 4-klasową Koedukacyjną Szkołę Handlową Związku Kupiectwa Polskiego. Gmach tej szkoły mieścił się początkowo przy ulicy Bema 20, stąd przeniesiono szkołę do budynku przy ulicy Lelewela 8.

1937r. Spółdzielnia została członkiem Spółdzielni Turystyczno-Wypoczynkowej „Gromada” w Warszawie z dziesięcioma udziałami na sumę ogólną 50 zł. 

1938 r. Spółdzielnia stała się najlepszą Spółdzielnią Rolniczo-Handlową    w kraju. W Polsce było 228 takich spółdzielni.

1939 r. - 1 września wybuchła II wojna światowa.

1940 r. - Spółdzielnia przechodzi w ręce wroga. Okupacja niemiecka.

 

Ksiądz Piotr Szlufik-„Signa fidei na terenie parafii salezjańskiej w Woźniakowie – kaplice, kapliczki oraz krzyże”.

W krajobraz wielu polskich miast i wsi wpisane są różne obiekty będące wyrazem spotkania człowieka z Bogiem, świata ziemskiego ze światem nadprzyrodzonym, tego, co materialne, z tym, co duchowe, tego, co obecne,  z tym, co przeszłe. Stąd można uznać je za znaki wiary.

Do nich zaliczają się: kaplice, kapliczki, krzyże, figury i pomniki.

Rozsiane po polach, rozstajach dróg, przy domostwach, świątyniach, obiektach instytucji publicznych są często miejscem wspólnoto twórczym, łączącym pokolenia w modlitwie dziękczynnej i prośby. Wyrażają one ludzką wdzięczność Bogu, chronią od zła i przypominają ważne dzieje lokalnych ojczyzn.

 

Maria Wierzbicka - Marlena Kluk-“Na zakrętach”.

Jej poetycka opowieść o życiu zrodzona jest z miłości do świata
i człowieka, z wiary w mądrość, dobroć, a także z umiejętności rozważnego przyjmowania „życiowych zakrętów”, do których dochodzimy wszyscy.

 

Andrzej Latos - Jarosław Makowski- „Znane, nieznane. Przyroda regionu kutnowskiego w obiektywie”.

W 2016 roku pojawiła się cenna dla regionu kutnowskiego, pozycja wydawnicza autorstwa Jarosława Makowskiego, biologa, dydaktyka, fotografa i miłośnika przyrody, który pięknymi zdjęciami ptaków i roślin stara się zwrócić uwagę na fakt, że wbrew pozorom, uboga w lasy, rolniczo zagospodarowana Ziemia Kutnowska, ma także swoje przyrodnicze skarby, warte zauważenia, podziwu i szczególnej ochrony.

    Images: PROMOCJA KZR 2017 4.JPG

      Images: PROMOCJA KZR 2017  1.JPG

 

· redakcja dnia grudzień 06 2017 21:46:53 · 0 komentarzy · 152 czytań · Drukuj

zapraszamy na promocję XXI tomu Kutnowskich Zeszytów Regionalnych

                                              Images: OKLADKA KZR2017.jpg                                                                                    Zarząd   

                     Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej

oraz

                     Kierownik Centrum Teatru, Muzyki i Tańca


 
mają zaszczyt zaprosić


MIESZKAŃCÓW KUTNA I REGIONU

na

promocję

                   XXI tomu rocznika


               „Kutnowskie  Zeszyty Regionalne”

 

   Promocja publikacji odbędzie się w Sali widowiskowej

  Centrum Teatru, Muzyki i Tańca  w Kutnie, ul. Teatralna 1
w dniu 5 grudnia 2017 roku  o godz. 17.oo (wtorek).    

 


           W programie:

           - prezentacja publikacji

           - koncert  w wykonaniu:

              >  Ewa Murzynowska  - śpiew         
              >   dr Jarosław Domagała - akompaniament

  

                                    WSTĘP  WOLNY                       ZAPRASZAMY

 

                                              Publikacja  została wydana dzięki wsparciu ze środków finansowych:
                   

                                                                Powiatu Kutnowskiego                 Prezydenta Miasta Kutno

                                                           Images: hp.jpg                                  Images: hk.jpg
                                                

                                                                         oraz  mecenasów kultury i regionalizmu:


          
                              Autoryzowany Serwis Samochodowy  J.R.J. Zachorscy


                                   
Agencja Ochrony Mienia i Usług Detektywistycznych ABN


                                                              
HURT-PAP Kutno,   ECO Kutno

 

 

Składamy ogromne podziękowanie naszym Mecenasom,  autorom artykułów oraz osobom, które udostępniły nam materiały.
To dla nas bardzo ważne, że wciąż jeszcze są mieszkańcy Kutna i Ziemi Kutnowskiej, które poświęcają swój prywatny czas, by zupełnie bezinteresownie pisać o ludziach, miejscach i wydarzeniach związanych z Kutnem i regionem (nie otrzymują za swoją pracę żadnego wynagrodzenia), a ich fotografie i dokumenty  może oglądać społeczność regionu kutnowskiego.  

· redakcja dnia grudzień 03 2017 21:33:42 · 0 komentarzy · 132 czytań · Drukuj

promujemy Ziemię Kutnowską w projekcie Starsi Panowie Chórem

Płyta "Starsi Panowie Chórem" wraz z książeczką to obowiązkowa pozycja dla miłośników i wyznawców Starszych Panów. Promowana była  podczas Ogólnopolskiego Festiwalu  Jeremiego Przybory „Stacja Kutno”, a Chór COLLEGIUM MUSICUM Uniwersytetu Warszawskiego pod dyrekcją Andrzeja Borzyma sprawił nam  muzyczną ucztę śpiewając kilkanaście piosenek Starszych Panów.

Dziękujemy!

Co warte podkreślenia, wydawnictwo ukazało się DZIĘKI Wielbicielom Mistrzowskiego Duetu: wiosną odbyła się społeczna zbiórka środków, wcześniej Fundacja Wasowskich i Chór COLLEGIUM MUSICUM doprowadzili do zarejestrowania nagrań, a w wakacje wydawca dokończył dzieło.

 

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej zostało mecenasem projektu. Wybraliśmy  piosenkę pt. „Herbatka”.

Ogromnie miłą niespodziankę sprawił nam  Grzegorz Wasowski, który   napisał  nam w  książeczce dedykację:

 

                                  Ma ptak swe gniazda, bobry żeremia

                                  i ma Przyjaciół Kutnowska Ziemia,

                                  My z żoną do nich się zaliczamy

                                  i popijamy herbatkę z Wami”.

 

W książeczce przedstawione są historie znanych i mniej znanych piosenek Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego, a także rozmowa z autorem pomysłu – Andrzejem Borzymem (dodatkowo na płycie - brawurowe aranżacje Tegoż).

 

Jak napisano na stronie Polskiego Radia, gwarantuje się  tak niezmiennie pożądane: wdzięk, dowcip oraz piękno słów i muzyki we wciąż za mało znanym mistrzowskim wykonaniu Chóru Kameralnego COLLEGIUM MUSICUM Uniwersytetu Warszawskiego pod kierownictwem Andrzeja Borzyma.

 

Wykorzystano informacje ze strony: http://sklep.polskieradio.pl/Products/18015-starsi-panowie-chorem.aspx


 Images: Starsi Panowie TPZK mecenasem.jpg

 

Przypomnijmy, że Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej w 2015 roku gościło w Dworku modrzewiowym pana Andrzeja Borzyma!


Andrzej Borzym uczył Cantabile interpretacji piosenek Starszych Panów

 

W dniach 21 i 22 listopada 2015 roku odbyła się druga część warsztatów muzycznych Kameralnego Zespołu Wokalnego CANTABILE przy TPZK, w ramach Cyklu zajęć doskonalących technikę śpiewu i interpretację utworów w wykonaniu tego zespołu. Tym razem muzykiem zaproszonym przez zespół był kompozytor, aranżer i dyrygent m.in. chóru Uniwersytetu Warszawskiego Collegium Musicum, pan Andrzej Borzym.                               Images: P1170621.JPG              
        Zaproszony gość  - Andrzej Borzym - zasłynął między innymi z przepięknych, doskonale oddających klimat piosenek Starszych Panów - Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego, aranżacji na chór wielogłosowy. Jak wiadomo, pośród wielu tych utworów były także znakomite piosenki związane z naszym miastem, które  zespół CANTABILE zapragnął mieć w swoim repertuarze. Cel został osiągnięty. Z panem Andrzejem Borzymem zespół przygotował 4 znane utwory: „Rodzina, rodzina”, Wesołe jest życie staruszka” oraz związane z Kutnem utwory „Stacyjka Zdrój” i „O Kutno”. Zaproszony gość oprócz wielu tajników muzyki chóralnej przekazał zespołowi niezwykle cenne uwagi dotyczące interpretacji utworów Starszych Panów w aranżacjach wielogłosowych jego autorstwa.
       Trudno sobie wyobrazić lepszego interpretatora piosenek Starszych Panów niż  Andrzej Borzym, którego dzieciństwo i młodość trwały w bezpośrednim kontakcie z Jerzym Wasowskim i Jeremim Przyborą, za sprawą jego ojca, muzyka  przez wiele lat współpracującego ze Starszymi Panami. Zajęcia muzyczne przeplatane były ciekawymi historiami z życia i twórczości Starszych Panów, co miało znaczenie w lepszym rozumieniu bardzo specyficznego klimatu ich utworów. 
  Warsztaty były zrealizowane w ramach zadania publicznego finansowanego przez Miasto Kutno zatytułowanego  - „Krok ku mistrzostwu”.

                                              

 

· redakcja dnia listopad 29 2017 22:59:16 · 0 komentarzy · 422 czytań · Drukuj

150 lat Powiatu Kutnowskiego

Czy wiesz, że…

Images: HERB POWIATU KUTNOWSKIEGO 33.jpgHerb Powiatu Kutnowskiego został wprowadzony w dwóch postaciach – podstawowej oraz udostojnionej.

Wersja podstawowa herbu, przedstawia na tarczy typu hiszpańskiego, w polu zielonym złoty kłos w słup, złożony z 8 par ziaren oraz takiegoż lwa wspiętego z językiem barwy czerwonej. Zielona barwa tarczy oraz złoty kłos miały wyraźnie wskazywać na wybitnie rolniczy charakter powiatu kutnowskiego, przy czym 8 par ziaren w kłosie symbolizuje 8 gmin wiejskich, znajdujących się na terenie powiatu. Wizerunek złotego lwa wspiętego w godle herbu powiatu wyraźnie nawiązuje do herbu stolicy powiatu – miasta Kutna. Dla odróżnienia lwa z godła herbu powiatu do dwóch lwów herbu miasta Kutna – wprowadzono dodatkowo czerwoną barwę języka oraz zmieniono jego rysunek w szczegółach (stylizację).

Wersja udostojniona przedstawia godło herbu umieszczone w ozdobnej tarczy (kartuszu) z rozwiniętą poniżej wstęgą z napisem „Powiat Kutnowski”.

           Uchwalony herb umożliwił kontynuowanie prac nad kolejnymi symbolami lokalnego samorządu: flagą herbową, barwami powiatu oraz bannerem powiatu (przyjęte uchwałą rady 8 lipca 1999 roku). Flaga powiatu to płachta o barwie zielonej z godłem powiatu kutnowskiego, umieszczonym w połowie długości flagi. Chorągiew powiatu kutnowskiego została przyjęta uchwałą rady 22 października 1999 roku. Chorągiew, zgodnie ze starą polską tradycją, stanowi najbardziej zaszczytny i honorowy symbol każdego samorządu. Na prawym płacie umieszczony jest w kolorze karmazynu polskiego, wizerunek herbu powiatu kutnowskiego, w zielonym polu, wraz z umieszczoną poniżej kartusza złotą wstęgą zawierającą inskrypcje o brzmieniu „Wierność Ojczyźnie” oraz herby trzech miast powiatu: Kutna, Krośniewic i Żychlina.



Images: HERB POWIATU KUTNOWSKIEGO 22.jpgReforma administracyjna kraju w 1999 roku oraz powstanie powiatu kutnowskiego postawiło przed jego samorządem nowe zadanie - ustanowienie herbu oraz systemu znaków i symboli samorządowych takich jak chorągiew, zespół urzędowych i okazjonalnych pieczęci, barwy powiatu i zespół jego flag oraz atrybuty samorządowej władzy: laska przewodniczącego rady i łańcuch starosty. Andrzej Urbaniak, historyk, prezes TPZK i ówcześnie członek zarządu Powiatu Kutnowskiego ściśle współpracował z Krzysztofem Guzkiem, wybitnym znawcą heraldyki, sfragistyki i leksykologii, przy całokształcie prac koncepcyjno-badawczych oraz przygotowaniu uzasadnień wszystkich późniejszych uchwał w sprawie znaków i symboli samorządu powiatu kutnowskiego. Przy opracowywaniu szaty graficznej herbu, początkowo współpracowała Agnieszka Dąbrowska, później przy większości symboli pod względem ich wyrazu artystycznego pracował, pochodzący z Kutna, artysta plastyk – Rafał Jasionowicz. Autorzy wstępnych projektów koncepcyjnych kierowali się przesłankami nawiązującymi do herbu Kutna – stolicy powiatu, rolniczym charakterem tego obszaru oraz historią regionu. W wyniku prac koncepcyjnych powstał nowy herb powiatu kutnowskiego, spełniający w swojej treści przesłanki historyczne, a jednocześnie będące w zgodzie ze współczesnymi trendami polskiej sztuki heraldycznej. Historyczną decyzję w sprawie ustanowienia pierwszego i najważniejszego symbolu samorządu lokalnego Rada Powiatu Kutnowskiego podjęła uchwałę w dniu 29 kwietnia 1999 roku. Uchwalony herb miał dwie postacie, kilka wersji, włącznie z odrębnym określeniem wzoru godła herbu. W skali Polski, wprowadzone rozwiązanie było prekursorskie, a zarazem wzorcowe dla wszystkich innych samorządów terytorialnych.

         Wśród znaków samorządowych najważniejszym pozostaje herb – symbol samorządu oraz jako znak własnościowy i reprezentacyjny. W swojej postaci ideowej jest on symbolem tradycji dawnego regionu, ponadto bardzo ważnym elementem lokalnego patriotyzmu. Herb jest powszechnie używany na chorągwiach, urzędowych pieczęciach, insygniach, flagach, na papierze firmowym, na budynkach urzędu itd.

Niezmiernie ważne dla powiatu kutnowskiego jest wykonane przez Andrzeja Urbaniaka opracowanie historyczne „Z dziejów symboliki samorządów terytorialnych powiatu kutnowskiego” (Kutnowskie Zeszyty Regionalne; T.IV, 2000, s. 65-126), które zostało także opublikowane w wydawnictwie pn. Symbolika samorządowa II Rzeczypospolitej (1918-1939) pod. red. Stefana Krzysztofa Kuczyńskiego, Włocławek 2001.


Images: HERB POWIATU KUTNOWSKIEGO.jpg

· redakcja dnia listopad 26 2017 17:16:19 · 0 komentarzy · 147 czytań · Drukuj

przeglądaj fotografie Kutna, jakiego już prawie nie ma...

Images: KUP ALBUM O KUTNIE.jpg

· redakcja dnia listopad 19 2017 17:13:40 · 0 komentarzy · 149 czytań · Drukuj

zapraszamy na promocję XXI tomu Kutnowskich Zeszytów Regionalnych

Images: OKLADKA KZR2017.jpg                                                     Zarząd   

                     Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej

oraz

                     Kierownik Centrum Teatru, Muzyki i Tańca


 
mają zaszczyt zaprosić


MIESZKAŃCÓW KUTNA I REGIONU

na

promocję

                   XXI tomu rocznika


               „Kutnowskie  Zeszyty Regionalne”

 

   Promocja publikacji odbędzie się w Sali widowiskowej

  Centrum Teatru, Muzyki i Tańca  w Kutnie, ul. Teatralna 1
w dniu 5 grudnia 2017 roku  o godz. 17.oo (wtorek).    

 


           W programie:

           - prezentacja publikacji

           - koncert  w wykonaniu:

              >  Ewa Murzynowska  - śpiew         
              >   dr Jarosław Domagała - akompaniament

  

                                    WSTĘP  WOLNY                       ZAPRASZAMY

 

                                              Publikacja  została wydana dzięki wsparciu ze środków finansowych:
                   

                                                                Powiatu Kutnowskiego                 Prezydenta Miasta Kutno

                                                           Images: hp.jpg                                  Images: hk.jpg
                                                

                                                                         oraz  mecenasów kultury i regionalizmu:


          
                              Autoryzowany Serwis Samochodowy  J.R.J. Zachorscy


                                   
Agencja Ochrony Mienia i Usług Detektywistycznych ABN


                                                              
HURT-PAP Kutno,   ECO Kutno

 

 

Składamy ogromne podziękowanie naszym Mecenasom,  autorom artykułów oraz osobom, które udostępniły nam materiały.
To dla nas bardzo ważne, że wciąż jeszcze są mieszkańcy Kutna i Ziemi Kutnowskiej, które poświęcają swój prywatny czas, by zupełnie bezinteresownie pisać o ludziach, miejscach i wydarzeniach związanych z Kutnem i regionem (nie otrzymują za swoją pracę żadnego wynagrodzenia), a ich fotografie i dokumenty  może oglądać społeczność regionu kutnowskiego.           

 

· redakcja dnia listopad 19 2017 12:55:26 · 0 komentarzy · 153 czytań · Drukuj

Jarosław Domagała laureatem Nagrody Starosty Kutnowskiego w dziedzinie upowszechniania i ochrony kultury służących rozwojowi i promocji powiatu kutnowskiego za 2016 rok

                                                                                                                                                                                   „Szczęśliwi ci, którzy mają w sercu muzykę i uśmiech na ustach”.

                                                                                                                                                                                                          Franz Schubert 

Images: NAGRODASTAROSTY 2016  2.JPGDr Jarosław Domagała jest doktorem nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki. Jest absolwentem  Akademii Muzycznej w Łodzi, Wydział Instrumentalny – klasa fortepianu. Wcześniej, bo w  1990 r. ukończył z wyróżnieniem Państwową Szkołę Muzyczną I i II st. im. K. Kurpińskiego w Kutnie w klasie fortepianu Mariana Witońskiego. Dyrektor szkoły, pedagog, regionalista, autor publikacji i opracowań naukowych, ale też artysta,  kompozytor i  szczęśliwy ojciec.





                 fot. www.kutno.net.pl

 
Poniżej przedstawiamy Państwu, oczywiście w dużym skrócie, działalność dr Jarosława Domagały  omawiając ją z podziałem na cztery kategorie: działalność naukową, artystyczną pedagogiczną i społeczną z położeniem nacisku na  związek  z regionem kutnowskim.

I.    Działalność naukowa

 

Dr Jarosław Domagała  od kilku lat realizuje w Kutnie aktywną działalność naukową.

Przygotował i opublikował prace ukazujące dzieje kultury i edukacji muzycznej w mieście. Publikacje te odkrywają nowe fakty, przedstawiają wydarzenia wcześniej nieznane. Stanowią istotny wkład w dokumentowanie dokonań miejscowego środowiska na rzecz upowszechniania sztuki muzycznej. Jest autorem ok. 50 publikacji naukowych i ok. 70 artykułów prasowych, w których przedstawia różnorodne aspekty kultury muzycznej i edukacji artystycznej. Pan Domagała jest także  autorem rozdziału: Kultura, oświata i sport w latach 1945-1989 w najnowszej    2-tomowej monografii Kutna pt. „Kutno poprzez wieki”, przygotowanej pod redakcją  prof. dr hab. J. Szymczaka. Jego publikacje przedstawiają w szczególności dzieje PSM I i II st. w Kutnie, dokumentują wkład tej placówki w upowszechnianie kultury muzycznej  w mieście i regionie.

 

W 2016 roku z okazji 70-lecia Państwowej Szkoły Muzycznej I i II st.    im. K. Kurpińskiego w Kutnie wydana została książka  jego autorstwa ukazująca dzieje Państwowej Szkoły Muzycznej I i II st. im. K. Kurpińskiego w Kutnie. Publikacja przedstawia działalność dydaktyczną i artystyczną szkoły w latach 1946-2016 i jest zwieńczeniem dotychczasowej pracy Jarosława Domagały  nad opracowaniem historii szkoły  i  przedstawieniem biografii dyrektorów, pedagogów i  nauczycieli tej placówki.

 

Wcześniej w  „Kutnowskich Zeszytach Regionalnych” ukazało się 16 artykułów jego autorstwa, które przedstawiają informacje z zakresu dziejów kultury muzycznej Ziemi Kutnowskiej. Należy zaznaczyć, że artykuły do Kutnowskich Zeszytów Regionalnych autorzy piszą w ramach pracy społecznej. Wśród kilkudziesięciu opracowań i artykułów naukowych  zapewne zaciekawią Państwa  te związane z Ziemią Kutnowską, a szczególnie polecamy Waszej uwadze te, które ukazały się w Kutnowskich Zeszytach Regionalnych:

 

1.     Oddział w Kutnie Płockiego Towarzystwa Muzycznego imienia Wacława Lachmana, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2016, T. XX, s. 273-280.

 

2.     Religijna kultura muzyczna w Kutnie, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2013, T. XVII, s. 103-122.

3.     Szkoła Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Kutnie (1937-1938) – przykład placówki edukacji artystycznej w polskim systemie szkolnictwa muzycznego w okresie międzywojennym, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2008, T. XII, s. 471-480.

4.     Działalność artystyczna orkiestry 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty im. ks. Józefa Poniatowskiego w latach 1922-1939, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2008, T. XII, s. 211-224.

5.     Życie muzyczne w Kutnie w okresie międzywojennym, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2007, s. 131 – 166.

6.     Towarzystwo im. Fryderyka Chopina w Warszawie – Zespół w Kutnie (1959 – 1973), „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2007, s. 419 – 446.

7.     Szkoła Umuzykalniająca Ludowego Instytutu Muzycznego w Kutnie (1946 – 1949), „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2006, s. 237 – 254.

8.     Sakralne budownictwo organowe na ziemi kutnowskiej, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2005, s. 139 – 168.

9.     Towarzystwo Teatralno – Muzyczne w Kutnie (1904 – 1914), „Kutnowskie Zeszyty Regionalne 2003, s. 107 – 132.

10. Twórczość kompozytorska Ludwika Teodora Płosajkiewicza, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2003, s. 289 – 306.

11. Ludwik Teodor Płosajkiewicz – życie i działalność muzyczna, „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2002, s. 261 – 278.

12. Ksiądz Stanisław Ormiński (1911-1987) – twórca melodii „Apelu Jasnogórskiego” (rys biograficzny), „Kutnowskie Zeszyty Regionalne” 2012, T. XVI, s. 249-266.

 

II.              Działalność artystyczna

 

Dr Jarosław Domagała od lat prowadzi w Kutnie aktywną działalność artystyczną. Koncertuje jako solista oraz akompaniator. Przyczynia się w ten sposób do rozwoju kultury muzycznej w mieście i regionie.

 

Akompaniament

 

Soliści

Podczas koncertów w Kutnie towarzyszył jako akompaniator wielu wybitnym artystom, m.in.: Joannie Rawik, Aleksandrowi Ładyszowi, Agnieszce Mikołajczyk, prof. Annie Jeremus-Lewandowskiej, prof. Grażynie Flicińskiej-Panfil, prof. dr hab. Wiesławowi Bednarkowi, dr hab. Jolancie Gzelli, Kazimierzowi Kowalskiemu, Krzysztofowi Marciniakowi, Andrzejowi Niemirowiczowi, Rafałowi Pikale, Aleksandrowi Zuchowiczowi. Są to artyści Opery Narodowej, Teatru Wielkiego w Łodzi, Akademii Muzycznej w Poznaniu i Łodzi. Towarzyszył również jako akompaniator znanym artystom polskiej estrady, m.in.: Joannie Rawik, Halinie Frąckowiak, Jackowi Wójcickiemu, Katarzynie Jamróz, Krzysztofowi Hanke. Współpracował również jako pianista-akompaniator ze znanymi polskim aktorami, m.in.: Wojciechem Siemionem, Jerzym Zelnikiem, Jolantą Lothe, Michałem Szewczykiem, Adamem Woronowiczem.

 Warsztaty

W latach 2009-2016 uczestniczył w Międzynarodowych Warsztatach Wokalnych zorganizowanych w PSM I i II st. w Kutnie. Wziął udział w tych spotkaniach jako akompaniator, prowadził również zajęcia z zakresu kameralistyki wokalnej. Współpracował z wieloma wybitnymi pedagogami prowadzącymi zajęcia, m.in.: prof. Teresą Żylis-Gara, prof. Zdzisławą Donat, prof. Urszulą Trawińską-Moroz, prof. Izabelą Kłosińską, prof. Piotrem Kusiewiczem. W zajęciach wzięli udział studenci wydziałów wokalnych wyższych szkół muzycznych z Polski, Białorusi, Ukrainy, Belgii i Chin.

 

Chóry

W latach 2000-2010 wspierał artystycznie Chór „Speranza” Regionalnego Towarzystwa Muzycznego w Kutnie. Wziął udział jako akompaniator w kilkudziesięciu koncertach chóru w Kutnie i regionie. Był pomysłodawcą oraz wystąpił podczas kilku edycji koncertu kolęd i pastorałek pt. „Kutnowskie Kolędowanie”.

Jarosław Domagała od kilkudziesięciu  lat współpracuje także z  Towarzystwem Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej – jest to działalność  pro publico  bono. Oprócz wcześniej wspomnianych artykułów o życiu muzycznym w mieście i regionie wspomaga TPZK jako muzyk. Zawsze wspiera nas  w przygotowywaniu koncertów  muzyki poważnej dla społeczności Ziemi Kutnowskiej  należy tu wspomnieć koncerty  noworoczne od 35 lat  organizowane  przez  TPZK we współpracy z  Państwową Szkołą Muzyczną I i II stopnia im. Karola Kurpińskiego  w Kutnie i  Muzeum Zamek w Oporowie  Od sześciu lat  współpracuje z Wokalnym Zespołem Kameralnym Cantabile przy TPZK pod dyrekcją Joanny Domagała. Wziął udział w licznych koncertach zespołu jako akompaniator i artystyczny konsultant.

Dokonał kilku nagrań muzycznych, towarzysząc w charakterze akompaniatora chórom i solistom. Przyczynił się do odkrycia i popularyzacji dorobku kompozytorskiego  Ludwika Teodora Płosajkiewicza  mieszkającego na Ziemi Kutnowskiej.

 

Koncerty popularyzatorskie

Przyczynił się do popularyzacji muzyki kompozytorów związanych z Ziemią Kutnowską. Przygotował koncerty wypełnione muzyką Ludwika Teodora Płosajkiewicza, kompozytora pochodzącego z Ziemi Kutnowskiej, absolwenta Instytutu Muzycznego w Warszawie w klasie kompozycji prof. Z. Noskowskiego. Przygotował koncerty wypełnione muzyką Gustawa Roguskiego, kompozytora związanego w ostatnim okresie życia z Ziemią Kutnowską, pedagoga Instytutu Muzycznego w Warszawie.

 

 

Jarosław Domagała jest absolwentem II LO im. Jana Kasprowicza i  figuruje w Złotej Księdze II LO im. Jana Kasprowicza w roczniku  1988. Gratulujemy!

Laureat od prawie trzydziestu lat współpracuje  z II Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Kasprowicza w Kutnie. Społeczna praca pana Jarosława na rzecz ukochanego “Kasprowicza” to skomponowanie hymnu liceum do słów wiersza p. Czesławy Politańskiej; wielokrotne koncerty w liceum i poza nim na jego rzecz; udział w koncertach jubileuszowych; pomoc w przygotowaniu uczniów do występów w szkole; tworzenie kompozycji na potrzeby programów poetyckich realizowanych przez polonistki Czesławę Politańską, Genowefę Pawłowską, Annę Nachyłę; promocja Tomików Poezji Czesławy Politańskiej; tworzenie muzyki do jej tekstów; koncerty poetyckie w Płocku, Bełchatowie, Kutnie i Oporowie. 

W 2016 roku ukazała się publikacja „Wiersze Czesławy Politańskiej”, której redaktorem jest  Jarosław Domagała. Książkę wydało Stowarzyszenie  Absolwentów i Przyjaciół II Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Kasprowicza w Kutnie, z którym Pan Jarosław współpracuje. Możemy w niej przeczytać opis życia i twórczości kutnowskiej poetki - Czesławy Politańskiej, którego autorem jest Jarosław Domagała.  Do książki dołączona jest płyta z poezją śpiewaną – płyta o tytule „W drodze”. Do słów wierszy Czesławy Politańskiej Jarosław Domagała skomponował muzykę. Polecamy Państwu    piękną poezję – czytajcie i słuchajcie…

III. Działalność pedagogiczna

Dr Jarosław Domagała od 1990 r. jest nauczycielem Państwowej Szkoły Muzycznej     I i II st. w Kutnie. Prowadzi klasę fortepianu w zakresie szkoły średniej i podstawowej, wykonywał również obowiązki akompaniatora i opiekuna zespołów szkolnych. W pracy z uczniami uzyskał wiele wartościowych osiągnięć podczas konkursów ogólnopolskich  i makroregionalnych.  Wśród uczniów, których był opiekunem, można wymienić:

1. Paweł Tomaszewski – dr sztuki muzycznej w zakresie fortepianu, pedagog na Wydziale Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach. Współpracuje jako pianista z czołowymi muzykami jazzowymi, m.in. Michałem Urbaniakiem, Urszulą Dudziak, Jarosławem Śmietaną, Mieczysławem Szcześniakiem. Posiada obszerny dorobek fonograficzny, za swoją działalność artystyczną otrzymał wiele nagród i wyróżnień.

2. Anna Stępniewska – dr sztuki muzycznej w zakresie wokalistyki, pedagog na Wydziale Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach. Posiada obszerny dorobek fonograficzny, na który składają się płyty solowe. Wielokrotnie nagradzana i wyróżniana na konkursach wokalnych.

3. Adam Drzewiecki – absolwent Wydziału Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie fortepianu. Współpracuje jako akompaniator ze znanymi polskimi wykonawcami, m.in. Jackiem Wójcickim, Januszem Radkiem, Magdą Femme oraz zespołami Wawele, Chłopacy.

4. Paweł Nodzak – absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku na Wydziale Dyrygentury Chóralnej, Muzyki Kościelnej, Edukacji Artystycznej, Rytmiki i Jazzu. Pracownik Akademii Muzycznej w Gdańsku, uczestnik studiów doktoranckich. Prowadzi aktywną działalność artystyczną jako solista i dyrygent chórów. Ma w swym dorobku liczne nagrania radiowe i telewizyjne.

5. dr Ewa Sławińska-Dahlig – ceniony w kraju muzykolog, absolwentka Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Posiada duży dorobek naukowy, specjalizuje się w tematyce chopinowskiej.

6. Agnieszka Pajor, Grażyna Poterała – absolwentki Akademii Muzycznej w Poznaniu w klasie fortepianu.

7. Krzysztof Bździel – absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu na Wydziale Edukacji Muzycznej oraz Wydziale Teorii Muzyki.

8. Szymon Brylski – student Akademii Muzycznej w Krakowie, w Instytucie Muzyki Sakralnej.

 

IV. Działalność społeczna

Dr Jarosław Domagała aktywnie i systematycznie współpracuje z organizacjami działającymi na rzecz edukacji i kultury. Należy do kilku stowarzyszeń kulturalnych, w których propaguje idee kultury muzycznej i powszechnej edukacji muzycznej, wspierając w ten sposób proces edukacyjny. Jest członkiem Towarzystwa im. F. Chopina w Warszawie oraz Płockiego Towarzystwa Naukowego. Brał udział w wielu koncertach organizowanych przez stowarzyszenia, prowadził również aktywną działalność naukową. Przynależność do tych organizacji wykorzystuje także w celu własnego doskonalenia zawodowego oraz dla dobra swoich  uczniów.

Regionalne Towarzystwo Muzyczne w Kutnie

Był inicjatorem utworzenia stowarzyszenia, a w latach 2000-2004 był jego prezesem. Towarzystwo postawiło sobie za cel propagowanie muzyki, polskich pieśni i tradycji muzycznych na Ziemi Kutnowskiej Pod patronatem stowarzyszenia rozpoczął organizowanie w Kutnie: profesjonalnych koncertów muzyki poważnej i edukacyjnych spotkań muzycznych.

Zorganizował i przewodniczył sesji naukowej „Tradycje muzyczne Ziemi Kutnowskiej” z udziałem prof. Franciszka Wesołowskiego z Akademii Muzycznej w Łodzi.

Z jego inicjatywy w październiku 2000 r. przy RTM powstał 4-gł chór mieszany pod kierunkiem Joanny Domagała, skupiający wokalistów-amatorów z terenu miasta. W latach 2000-2010 współpracował z chórem jako akompaniator podczas licznych koncertów, z udziałem m.in.: Joanny Rawik, dr hab. Wiesława Bednarka, prof. Anny Jeremus-Lewandowskiej, Krzysztofa Marciniaka. Wziął również udział w nagraniu płyty chóru.

Pod patronatem stowarzyszenia prowadził ambitną działalność naukową, przygotował i opublikował wiele artykułów naukowych. Prace ukazują rozwój kultury muzycznej na Ziemi Kutnowskiej, przedstawiają różne formy upowszechniania muzyki na tym terenie.

 

V. Nagrody i wyróżnienia

W wyniku uznania za swoją pracę był wielokrotnie nagradzany. Otrzymał odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Nagrodę Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej w Warszawie za szczególny wkład w rozwój edukacji muzycznej w Polsce, nagrodę Prezydenta Miasta Płocka za osiągnięcia w dziedzinie twórczości i edukacji artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury; dyplom uznania Prezydenta Miasta Kutna za szczególne osiągnięcia w rozwoju życia kulturalnego miasta; nagrodę Burmistrza Miasta Gostynina za osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej oraz nagrody Burmistrza Miasta i Gminy Gąbin. Posiada ponadto kilka nagród dyrektorów szkół za osiągnięcia w pracy dydaktycznej z młodzieżą.

 

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej  uhonorowało dr Jarosława Domagałę  Nagrodą Honorową Amicus TPZK. Tytuł „Amicus TPZK”, stanowi najwyższe wyróżnienie, przyznawane przez nasze  stowarzyszenie, instytucjom, organizacjom, przedsiębiorstwom oraz osobom fizycznym, aktywnie współpracującym merytorycznie lub organizacyjnie z Towarzystwem Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, bądź wspierającym finansowo lub rzeczowo działalność statutową TPZK.

· redakcja dnia listopad 19 2017 11:30:21 · 0 komentarzy · 156 czytań · Drukuj

Genealogia Rodu Żółtowskich.

          Genealogia z Greki genos  - ród, logos- słowo, wiedza- jedna z nauk pomocniczych historii, zajmująca się badaniem więzi rodzinnych między ludźmi na bazie zachodzącego między nimi pokrewieństwa i powinowactwa, określa daty narodzin, ślubów i zgonów.

        Images: GENEALOGIARODUZOLTOWSKICH 1.jpg  „Genealogia Rodu Żółtowskich” opracowana została  przez  studenta historii na Uniwersytecie Łódzkim  Michała Żółtowskiego i wydana w roku 1998 przez Związek Rodu Żółtowskich.

          Michała pasjonowało powiązanie przeszłości z teraźniejszością. W domu rodzinnym z babcią i rodzicami często rozmawiał o przodkach, których szukał bardzo intensywnie, poprzez kwerendowanie po wielu parafiach, archiwach kościelnych i państwowych przez wiele lat. Studiował historię, stąd miłość do heraldyki i genealogii. Jej znajomość pozwalała mu odnajdować rodzinę w szerokim znaczeniu tego słowa, umożliwiała wychodzenie poza krąg najbliższych osób, a w końcu poszerzenie tego kręgu do wymiaru Rodu. Było [było, gdyż nie żyje, zginął tragicznie] to dla Niego niezwykłą, pełną przygód wędrówką w czasie i przestrzeni.

          Monografia Rodu Żółtowskich herbu Ogończyk zebrana i opracowana przez Franciszka Ogończyk- Żółtowskiego z 1914 roku  stanowiła jedno z pierwszych  i podstawowych źródeł o Rodzie, na którym zaczął Michał budować zręby przyszłej genealogii, a także korzystał z wydanych książek „Rodzina Żółtowskich w ciągu stulecia” Jana hr. Żółtowskiego z Czacza i Józefa Żółtowskiego z Kocka. Jego pasja doprowadziła do powstania Związku Rodowego Żółtowskich, którego był współtwórcą i genealogiem. Odszukał i umiejscowił  w przygotowanej przez siebie monografii Rodu Żółtowskich herbu Ogończyk prawie trzy tysiące osób noszących rodowe nazwisko.

          Nazwisko Żółtowskich zawsze kojarzył  i utożsamił z rodziną. Starał się docierać do bliższych i dalszych krewnych, bez względu na ich wykształcenie i stopień zamożności. Był ogromnie rad, gdy mógł poznać osobiście zstępnych tych, których odnalazł w archiwach, lub innych żródłach pisanych[ pamiętniki, wspomnienia], bądż drukowanych.

Zebrane przez siebie informacje powiązał i połączył i tak powstała „Genealogia  Rodu Żółtowskich” w 1998 roku. W 2015 roku wydano II uzupełniające kontynuowane przez rodziców  Michała: Elżbietę i Wacława oraz brata Jana.

Ród Żółtowskich herbu Ogończyk wywodzi się z Żółtowa na Mazowszu, między Sierpcem a Płockiem, której pierwsze wzmianki pochodzą z 1366 roku, zapisane w księgach kościelnych. W 1402 roku książę mazowiecki Siemowit IV nadał tę wioskę przodkom za waleczność, którzy od miejscowości Żółtowo przyjęli nazwisko Żółtowski. W 1427 roku notuje się w tej wsi Piotra Ogona z Żółtowa, którego Żółtowscy uznają za swojego głównego przodka.

          Ród ten szybko stał się jedną z  wielu niezbyt zamożnych miejscowych rodzin drobnoszlacheckich. Już w XV wieku wielu z nich zaczęło stąd emigrować, wśród tych, którzy pozostali zdarzały się wybitne postaci, takie jak Edward Żółtowski, generał wojsk napoleońskich.

           Żółtowscy mieszkali na sporym obszarze, na którym powstało później kilka wsi, zaczęli się bogacić i powiększać swoje majątki ziemskie. Mimo szesnastowiecznych migracji do Wielkopolski, Ziemi Dobrzyńskiej, Małopolski czy późniejszych na Litwę oraz Wołyń, większość rodziny została na Mazowszu. Warto wspomnieć, że Żółtowscy  z gałęzi Wielkopolskiej w XIX wieku uzyskali tytuły hrabiowskie. Należeli do arystokracji, posiadali liczne majątki w Wielkopolsce i Królestwie  Polskim.

           Żółtowscy do Kutna trafili jako potomkowie  Mikołaja właściciela ziemskiego z gałęzi mazowieckiej z odnogi Pacyńskiej Józefa Antoniego  Żółtowskiego, obywatela ziemskiego Kątów w par. Pacyna.  Pradziadkiem Żółtowskich z Kutna  był Julian Żółtowski, który przybył tutaj  pod koniec XIX wieku. Był on Obywatelem ziemskim folwarku Wiktoryn i części Żakowic, a także sędzią pokoju powiatu kutnowskiego. Obecnie jest to ulica Łąkoszyńska. Na części dawnego folwarku Wiktoryn pobudowano Fabrykę Domów. Znakiem rozpoznawczym dawnego folwarku jest stojąca  zabytkowa kapliczka z 1905 roku. Szczątki Juliana spoczywają na Cmentarzu Parafialnym w Łąkoszynie.

         Ród Żółtowskich jest bardzo rozgałęziony i wielu z jego przedstawicieli doprowadzonych zostało różnymi przejściami dziejowymi naszego kraju do upadku finansowego. Wielu z nich wyemigrowało za granicę nie tylko z powodów finansowych, ale także z przyczyn grożącym represjom politycznym.

          Dzisiaj  Żółtowscy  są pracownikami różnych zawodów, są profesorami, lekarzami, nauczycielami, dziennikarzami, urzędnikami, inżynierami, prawnikami, farmaceutami, wojskowymi, rolnikami, muzykami, handlowcami, przedsiębiorcami, duchownymi i inne.

 

                                                                                                                                      Elżbieta Żółtowska


        Może warto w długie zimowe wieczory poszukać pamiątek po przodkach, porozmawiać z  najstarszymi członkami swoich rodzin o pradziadach - skąd się wywodzili, jakie były ich losy; może już czas  utworzyć drzewo genealogiczne pokoleń, które odeszły dla następnych pokoleń w naszych rodzinach... 

· redakcja dnia listopad 08 2017 19:36:50 · 0 komentarzy · 167 czytań · Drukuj

2017 rokiem Tadeusza Kościuszki

      W październiku 2017 r. miała  miejsce 200. rocznica śmierci Tadeusza Kościuszki - Najwyższego Naczelnika Siły Zbrojnej Narodowej ogólnonarodowego powstania, zwanego insurekcją kościuszkowską, polskiego i amerykańskiego generała, „niezłomnego bojownika w walkach o niepodległość". Sejm Rzeczypospolitej Polskiej  ustanowił rok 2017 rokiem  Kościuszki.


      Tadeusz Kościuszko zajmuje szczególne miejsce w panteonie narodowych bohaterów. Jest symbolem wolności i wzorem patrioty nie tylko dla obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Uosabiał najlepsze wartości: tolerancję i równość. Thomas Jefferson, jeden z autorów amerykańskiej Deklaracji Niepodległości, nazwał Tadeusza Kościuszkę najprawdziwszym synem wolności, oddając mu hołd w związku z jego działalnością w Stanach Zjednoczonych Ameryki". 

      Images: KOPIECKOSCIUSZKI.jpg   
      W Kutnie, w 1917 roku, dla uczczenia 100 rocznicy śmierci Naczelnika, usypany został Kopiec Kościuszki przy ul. Płockiej, którą wtedy też przemianowano na ul. Kościuszki. Obok Kopca zaczęto tworzyć wtedy park Kościuszki i miało to być miejsce  patriotycznych zgromadzeń.

      Czy wiesz, że ... w Tygodniku Kutnowskim w roku 1919 pisano:


       Images: KOPIECKOSCIUSZKI TYGODNIK KUTNOWSKI 2.jpg
 

      Images: KOPIECKOSCIUSZKI TYGODNIK KUTNOWSKI 1.jpg

· redakcja dnia listopad 04 2017 19:37:46 · 0 komentarzy · 171 czytań · Drukuj

III kwesta na ratowanie zabytkowych grobów w Krośniewicach

 

Po raz trzeci odbyła się kwesta na renowację zabytkowych nagrobków na krośniewickim cmentarzu parafialnym. W czasie zbiórki, którą przeprowadzono w godzinach 9.00-15.00 zebrano 4235,87 zł. To imponująca kwota w stosunku do ubiegłorocznej, gdzie do puszek trafiło 2645, 51 gr.

 Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 9.JPG Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 7.JPG

Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 15.JPGOrganizatorem kwesty było Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej – instytucji popularyzującej dziedzictwo kulturowe, materialne i duchowe powiatu kutnowskiego, Organizacja obchodziła w tym roku jubileusz 45-lecia istnienia. W zbiórce wzięli udział członkowie TPZK: Anna Chmielecka krośniewicka radna, Julita Szczepankiewicz oraz Agnieszka Wojciechowska. Do kwestowania włączyli się również mieszkańcy gminy Krośniewice. A byli to krośniewiccy radni: Marek Smolczewski, Paweł Górnik, Andrzej Konwerski,  Jan Kacprowicz, Gracjan Wiśniewski oraz dyrektorzy szkół i instytucji kultury: dyrektor  Przedszkola Miejskiego w Krośniewicach Jadwiga Jóźwiak, dyrektor Gminnego Centrum Kultury, Sportu i Rekreacji w Krośniewicach Małgorzata Przygodzka i p.o. dyrektora Muzeum im. J. Dunin-Borkowskiego w Krośniewicach Ksenia Stasiak. W zbiórce uczestniczyli również nauczyciele Katarzyna Jaworska, Alicja Czachorowska, Krystyna Marciniak (Przedszkole Miejskie w Krośniewicach), Aleksandra Grzelak, Małgorzata Stasiak, Małgorzata Wiśniewska, Tomasz Sobczak (Szkoła Podstawowa nr 1 w Krośniewicach), Violetta Kotlińska (Zespół Szkół Nr 1 w Krośniewicach), bibliotekarz Biblioteki Publicznej w Krośniewicach Katarzyna Ślusarczyk oraz Marysia Chmielecka, Zdzisława Ciećwierz i  Cezary Jóźwiak. Liczną grupę wolontariuszy stanowiła młodzież Zespołu Szkół nr 1 w Krośniewicach: Zofia Chmielecka, Oliwia Gmerek, Aleksandra Łuczak, Karolina Nyckowska, Wiktoria Bzdurska, Patrycja Bednarek, Klaudiusz Dzięgielewski, Krzysztof Szadkowski, Kacper Urbaniak, Julia Augustynek, Julia Suska, Anna Olkowska, Julia Kalinowska, Karolina Szymczak, Bartosz Kapruziak, Dawid Prokopiak, Jakub Szadkowski, Wiktoria Błaszczyk, Katarzyna Nowak, Karolina Kołodziejska, Zuzanna Pilatowicz, Małgorzata Stajewska i Emil Jóźwiak.

Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 13.JPGZ pieniędzy pochodzących z I kwesty odrestaurowano pomnik Henryka Gzowskiego obywatela ziemskiego, pochodzący z 1875 r. Unikatowy wygląd odnowionego sarkofagu osadzonego na lwich łapach, przykuwa teraz uwagę odwiedzających nekropolię. Kolejnym pomnikiem, który zostanie poddany renowacji jest grób Henry` ego Granta angielskiego konsula generalnego. Ciekawostką jest to, że Albert Anders – administrator majątku Krośniewice, ojciec Władysława Andersa, przyszłego dowódcy II Korpusu Polskiego, generała PSZ na Zachodzie zgłosił ten fakt w krośniewickiej parafii.

W tym roku po raz pierwszy podczas kwesty oprócz naklejek darczyńcy otrzymywali ulotkę wydaną nakładem TPZK dotyczącą prac wykonanych z pozyskanych środków i planowanych działaniach. Organizatorzy dziękują ks. kan. Tomaszowi Jackowskiemu dziekanowi dekanatu krośniewickiego oraz burmistrzowi Krośniewic Juliannie Barbarze Herman za zaangażowanie w organizację kwesty i opiekę nad grobami poprzez zlecenie prac porządkowych na cmentarzu przy zabytkowych grobach oraz rozpowszechnienie apelu wśród mieszkańców. 
 Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 2.JPG Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 16.JPG

- Jesteśmy bardzo wdzięczni kwestującym za poświęcony czas w tym szczególnym dniu – mówi J. Szczepankiewicz  organizator krośniewickiej  kwesty, członek TPZK. - Cieszymy się, że darczyńcy tak hojnie wsparli ten szczytny cel. Mieszkańcy odnoszą się bardzo pozytywnie do naszych potrzeb. Chętnie wrzucają monety, czasami pokaźne kwoty. Z naszej strony dokładamy starań, by pieniądze były dobrze wydatkowane – dodaje J. Szczepankiewicz.
Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 1.JPG Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE  6.JPG

Historia krośniewickiego cmentarza sięga połowy XIX w. Wiele zabytkowych grobów znajdujących się na nim nie posiada już właścicieli. Miejscowa nekropolia jest milczącym świadkiem przeszłości ukazującą związki osób już nieżyjących z nasza małą ojczyzną.

Należy zatem o te miejsca dbać poprzez odnawianie grobów i zachowanie pamięci o zmarłych.

                                                                                                                 Julita Szczepankiewicz
 Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 11.JPG Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 17.JPG

 Images: KWESTA 2017 KROSNIEWICE 10.JPG Images: KWESTAKROSNIEWICE 2017  3.JPG

                                    Images: PROTOKOL KWESTA KROSNIEWICE 2017.jpg

 

 

· redakcja dnia listopad 03 2017 20:07:05 · 0 komentarzy · 196 czytań · Drukuj

Wasza hojność i dary serca są dowodem naszej wspólnej troski o kutnowską nekropolię

Szanowni Mieszkańcy Kutna!

„Ojczyzna to ziemia i groby” Ferdinand Foch (1851-1929)

Cmentarz – to księga kultury utrwalająca ślady historii – tak o cmentarzu na Powązkach mawiał nieżyjący już Jerzy Waldorf - należy o niego dbać, by pozostawał na zawsze miejscem godnego spoczynku. A taką księgą kultury w naszej „małej ojczyźnie” jest cmentarz parafialny w Kutnie, który gromadzi w sobie świadectwa ostatnich 200 lat historii regionu kutnowskiego. Groby kryją szczątki doczesne kolejnych pokoleń, tworzących historię naszego miasta. Są wśród nich ludzie szczególnie zasłużeni dla Kutna, są też zwykli mieszkańcy. Wiele z tych grobów, poprzez swoje pomniki i inskrypcje, ma dziś historyczną i kulturową wartość. Stare mogiły, przewrócone krzyże czy prawie całkowicie zarośnięte tablice nagrobkowe – to miejsca, których nie brakuje, i o które trzeba zadbać.

Dziękujemy całej społeczności miasta Kutno za wsparcie datkami dalszych prac konserwatorskich przy cennych nagrobkach na Cmentarzu Parafialnym w Kutnie. Państwa hojność i dary serca są najwymowniejszym dowodem naszej wspólnej troski o to bardzo szczególne miejsce w Kutnie – jakim jest kutnowska nekropolia.

Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  18.JPG Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  11.JPG

Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  2.JPGXV kwesta organizowana przez Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej oraz Społeczny Komitet opieki nad starymi grobami na cmentarzu parafialnym w Kutnie zakończyła się w Dzień Zaduszny o godz. 16.oo. Dziękujemy wszystkim kwestarzom, którzy społecznie pracowali na rzecz ocalenia dziedzictwa kulturowego naszej „małej ojczyzny”. Dzięki Waszemu zaangażowaniu zebraliśmy 10140,12 zł (słownie: dziesięć tysięcy sto czterdzieści złotych 12/100). Kwestą kierował Stanisław Wojdecki – członek zarządu TPZK i Społecznego Komitetu opieki nad starymi grobami na cmentarzu parafialnym w Kutnie.

Kwestowali z nami: Przemysław Błaszczyk – senator RP, Tadeusz Woźniak poseł na Sejm RP, Robert Baryła – radny Sejmiku Województwa Łódzkiego, Marek Jankowski – przewodniczący Rady Powiatu Kutnowskiego, Zdzisław Trawczyński – Wicestarosta Kutnowski, Grzegorz Chojnacki - przewodniczący Rady Miasta Kutno, Zbigniew Burzyński – prezydent Miasta Kutno, Jacek Boczkaja – z-ca prezydenta, Zbigniew Wdowiak – z-ca prezydenta, Bartosz Serenda - radny Rady Powiatu w Kutnie, Robert Feliniak – radny Rady Miasta Kutno, Wiesław Taraska i Marek Byczkowski - NSZZ Solidarność, Iwona Kaca - Dyrektor Wydziału Kultury i Edukacji w Starostwie Powiatowym, harcerze Hufca Kutno im. hm Aleksandra Kamińskiego Związku Harcerstwa Polskiego wraz z phm Krystianem Olęckim, hm Iwoną Zawadzką i hm Agnieszką Ciesielską, Wiesław Paluchowski z członkami Stowarzyszenia Historycznego Pułk 37, Małgorzata Pawłowska – śpiewaczka (sopran) z mamą Grażyną Lesyng Pawłowską, uczniowie Zespołu Szkół Nr 3 im. Władysława Grabskiego w Kutnie pod opieką Aleksandry Szymańskiej: Paulina Nowicka, Sandra Jaworska, Kacper Gajewicz, Bartosz Maciejewski, Karolina Arkita i Karolina Piotrowska, Dominika Brzozowska, Justyna Jankowska; uczniowie Zespołu Szkół Zawodowych nr 2 im. dr Antoniego Troczewskiego, uczniowie II LO im. Jana Kasprowicza: Karina Stępniak i Agata Jagodzińska, Karolina Jatczak i Maciej Woźniak; uczniowie Gimnazjum nr 2 pod opieką Ewy Kudelskiej i Marty Szadkowskiej, uczniowie Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego SPSK w Kutnie, Tomasz Dębowski – dziennikarz Dziennika Łódzkiego, Marlena Kluk i Andrzej Zielonka – zarząd SUTW w Kutnie, Stanisław Braszczyński – prezes Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów wraz z Wojciechem Trzaskowskim, Krzysztof Stelmaszewski – Powiatowe Życie Kutna, Sylwester Marczak, Anna Bugaj, Jolanta Bujalska-Kowalczyk, Anna Milczewska, Wiesław Kotliński, Anna Olczak, Marek Olczak, Józef Stańczyk, Jan Wasiak, Włodzimierz Klimecki, Grzegorz Dębski, Mirosława Kowalczyk, Mariola Baranowska, Waldemar Kurowicki, Grażyna Siwińska, Krystyna Kmita, Andrzej Kmita, Sławomir Małas, Krystyna Warcikowska, Zofia Franczak, Urszula Walczak, Wiesława Dzierżawska z wnukiem, Jadwiga Błaszczyk, Ewa Walczak, Halina Wastowska, Janina Brzezińska, Grzegorz Durys, Jan Wawrzyniec Kowalczyk, Maria Kaba, Danuta Szubska, Halina Głogowska, Patryk Kubiak, Jadwiga Kubiak, Andrzej Kubiak, Elżbieta Zielska, Jadwiga Urbańska, Grażyna Grzegorzewska, Paweł Janowski, Alicja Olczak, Bronisława Straszyńska, Leszek Szary, Henryk Śnieć, Maria Jabłońska, Eugeniusz Lesiewicz.


Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017.JPG Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  16.JPG
         Pragniemy również uprzejmie podziękować Wszystkim, którzy wsparli duchowo i organizacyjnie XV kwestę na kutnowskim cmentarzu. Dziękujemy ks. dr Jerzemu Swędrowskiemu i kutnowskim księżom za pomoc – rozpropagowanie naszego apelu w sprawie kwesty wśród kutnowskiej społeczności.

Osobne podziękowania kierujemy pod adresem kutnowskich mediów – dziękujemy prasie, radiu, telewizji i portalom internetowym za szeroką popularyzację naszych przygotowań do kwesty i obszerne relacjonowanie jej przebiegu.

Odrestaurowane groby niech będą dla nas wszystkich powodem dumy, zarazem wymownym przykładem poszanowania dla pamiątek przeszłości naszej „małej ojczyzny”. Efekty prowadzonych kwest widzicie Państwo na kutnowskiej nekropolii.

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej serdecznie dziękuje wszystkim ofiarodawcom za wsparcie dzieła ratowania starych, zabytkowych grobów kutnowskiej nekropolii – dzięki Waszej hojności rozpoczniemy w 2018 roku prace restauracyjne przy kaplicy Oyrzanowskich

                                                                                                Z wyrazami szacunku i poważania

                                                                                                               zarząd TPZK

                                                                                                                         i

                                                                                          Społeczny Komitet opieki nad starymi grobami

                                                  na cmentarzu parafialnym w Kutnie

Do zobaczenia w roku przyszłym w alejkach kutnowskiej nekropolii, a także przy następnym odrestaurowanym grobie!
Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  4.JPG Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  21.JPG


Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  19.JPG Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  8.JPG
Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  5.JPG Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  10.JPG

Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  9.JPG
Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  7.JPG Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  15.JPG
Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  17.JPG Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  12.JPG

Images: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017   22.jpgImages: KWESTA KUTNOWSKI CMENTARZ 2017  23.jpg

· redakcja dnia listopad 02 2017 21:06:50 · 0 komentarzy · 174 czytań · Drukuj

Copyright © 2009 - 2010 by Adam Brzęcki & Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

stat4u Valid XHTML 1.0 Transitional Poprawny CSS!