Nazwa użytkownika Hasło | Rejestracja | Zapomniane hasło

wyprawa szlakiem dworów regionu kutnowskiego

        

7 lipca 2017 roku (piątek)

Wyjazd godz.8.00 Stadion ul. Kościuszki

8.30 Siemienice,

10.00 Ktery,

11.00 Strzegocin,

12.00 Witonia,

13.00 Tum,

14.00 Zamek Łęczyca [z przewodnikiem]

15.00 obiad ,,Kargul" i spotkanie z  Towarzystwem Miłośników Ziemi Łęczyckiej.

Powrót ok. 17.00 do Kutna.

· redakcja dnia June 18 2017 22:33:41 · 0 komentarzy · 142 czytań · Drukuj

Czy znasz zabytki naszego miasta?

Images: GRA MIEJSKA 2017   1.JPGW nawiązaniu do wieloletniej tradycji Zarząd Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej zaprosił Uczniów i Nauczycieli kutnowskich szkół do uczestnictwa    w III-edycji Gry Miejskiej „Śladami historii i zabytków Kutna, która odbyła     się 31 maja 2017 r. w godz. 9.30-14.00. Uczestniczyło w niej 10 zespołów ze szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych wraz z opiekunami. Uczestnicy gry  wyruszyli  spod Dworku Modrzewiowego - siedziby stowarzyszenia i wędrowali ulicami Kutna    z pamiątkowym znaczkiem przypiętym do ubrania, zapoznając się z tematem przewodnim gry miejskiej. Naszym celem było: poszerzenie wiedzy na temat historii i zabytków Kutna, zapoznanie uczniów z założeniami „Gminnego programu opieki nad zabytkami Miasta Kutno na lata 2016-2019” oraz wskazanie młodzieży ważnych miejsc, które powinny znać  we własnym mieście. W trakcie wykonywania zadań każdy zespół układał hasło    z pojedynczych wyrazów przekazywanych im w wyznaczonych miejscach Gry. W punktach  czekali na nich Strażnicy gry, którzy przekazywali im dalsze wskazówki. Każdy zespół  miał do wykonania 9 zadań, które były punktowane przez Strażników gry. Młodzież w trakcie gry identyfikowała zabytki oraz instytucje kulturalne i publiczne, które się w nich mieszczą; uzupełniała opisy i poznawała dzieje herbów naszego miasta;  rozwiązywała diagramy z zabytkami, zaznaczała na planie miasta zabytki; wypełniała karty pracy wykorzystując informacje umieszczone na zabytkach-System Informacji Miejskiej; poznawała rozwój przestrzenny miasta na podstawie przewodnika turystycznego; na podstawie opisów (zagadek) miała odgadnąć znane postacie, które były w naszym mieście i połączyć   je zabytkami. Podczas wykonywania zadania w Muzeum Regionalnym, młodzież   musiała odgadnąć kto wykonał i kiedy zawisł zegar mieszczący się na Ratuszu oraz nazwać płaskorzeźbę, która znajduje się na budynku Kaplicy Mniewskich (Muzeum Bitwy nad Bzurą. Zadanie przygotował p. Kazimierz Śwircz, natomiast oceniali p. Sylwia Stasiak i p. Ireneusz Michalski.  W Archiwum zadania przygotowała i oceniała p. Elżbieta Pajor. Uczniowie mieli podać nazwę zabytków na podstawie starych planów  i fotografii.  Zespoły bardzo sprawnie wypełniły zadania, jakie otrzymały do wykonania.  Zakończenie gry nastąpiło w Dworku Modrzewiowym. W tym roku rywalizacja była wyrównana. Wszystkie zespoły były dobrze przygotowane. Finałowe hasło brzmiało- „Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie”. O wyniku końcowym zadecydowała niewielka różnica punktów.   Nad przebiegiem gry czuwało jury w składzie: p. Barbara Łuczak, p. Halina Głogowska, Stanisław Wojdecki.                                                                                   

W konkursie dla szkół gimnazjalnych  zwyciężyli: 
                  
  
I miejsce  - Gimnazjum nr 3  im. Henryka Sienkiewicza w Kutnie – 87 pkt.,                            
   
II miejsce – Gimnazjum nr 1 im. Adama Mickiewicza  w Kutnie w Kutnie –  86 pkt. pkt.,                          
  
III miejsce –  Publiczne Gimnazjum SPSK w Kutnie – 80,5 pkt. pkt.       
                                                                        
                 
W konkursie dla szkół ponadgimnazjalnych  zwyciężyli:     
                                                                 
I miejsce – I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Henryka Dąbrowskiego w Kutnie  – 91 pkt.,                                              
 
II miejsce –  Zespół Szkół nr 3  im. Władysława Grabskiego  w Kutnie– 90 pkt.,                                                    
III miejsc – Zespół Szkół nr 1 im.  Stanisława Staszica w Kutnie – 81,5 pkt.   

Członkowie Zarządu TPZK osobiście wręczyli nagrody i pogratulowali uczestnikom gry zdobytej wiedzy na temat historii i zabytków naszego miasta.

 Zwycięskie zespoły  dostały nagrody książkowe (od 2 do 3 pozycji) do biblioteki szkolnej,  magnesy  oraz  certyfikaty udziału w grze dla każdego uczestnika.                                                 

 Images: GRA MIEJSKA 2017 4.JPG Images: GRA MIEJSKA 2017  2.JPG

Naszymi strażnikami byli: Danuta Kawka, Barbara Łuczak, Halina Głogowska, Anna Olczak, Anna Milczewska, Halina Reszke, Maria Stasiak, Teresa Wiwała, Barbara Wyrzykowska, Danuta Ujazdowska, Elżbieta Żółtowska, Marek Olczak, Sławomir Małas,  Wiesław Kotliński, Stanisław Wojdecki.

Images: UWAGAZABYTEK.jpgW grze miejskiej udział wzięli uczniowie szkół:   
 
Gimnazjum nr 1 im. Adama Mickiewicza  z opiekunem p. Magdaleną Brzostowicz.                                                  
Gimnazjum Nr 2  im. Marszałka Józefa Piłsudskiego  z opiekunem p.Izabelą Szczepanik-Kozłowską                                                                                                                                    
Gimnazjum nr 3 w Kutnie im. Henryka Sienkiewicza z opiekunem p. Grażyną Grobelską.                     
Publiczne Gimnazjum SPSK w Kutnie z opiekunem p. Moniką Wiśniewską.                                                                                                   
Zespół Szkół nr 1 w Kutnie im.  Stanisława Staszica z opiekunem p. Agnieszką Jóźwiak.                                                                                                                Zespół Szkół Zawodowych nr 2 w Kutnie im. dr Antoniego Troczewskiego  z opiekunem p. Aleksandrą Szymczak.                                                                                                     
Zespół Szkół nr 3 w Kutnie im. Władysława Grabskiego z opiekunem p. Piotrem Bielickim.                                                                                                                                           
I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Henryka Dąbrowskiego z opiekunem    p. Emilą Konwerską.                                                                                                                        
II Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza z opiekunem p. Grzegorzem                           
Stolińskim.                                                                                                                                  
Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. Św. Stanisława Kostki z opiekunem    p. Katarzyną Wojtczak.


      

       III-edycja Gry Miejskiej była dla młodzieży „żywą lekcją historii”, która przyczyniła   się do: zapoznania uczniów z założeniami gminnego programu opieki nad zabytkami oraz zwiększenia wiedzy o historii i zabytkach naszego miasta.                                                      
Naszymi partnerami w  realizacji tego projektu było:  Muzeum Regionalne w Kutnie;  Archiwum Państwowe w Płocku Oddział w Kutnie,  Kutnowski Dom Kultury,  Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna w Kutnie wraz z dyrektorami i pracownikami.


      TPZK składa podziękowanie partnerom w działaniach projektowych, a także nauczycielom – opiekunom grup oraz strażnikom. Cieszymy się, że mogliśmy wspólnie zorganizować grę miejską.
                                                                                                                                Stanisław Wojdecki


      Images: hk.jpg Projekt  jest realizowany przy wsparciu ze środków finansowych  Prezydenta Miasta Kutno

· redakcja dnia May 31 2017 22:28:32 · 0 komentarzy · 204 czytań · Drukuj

Dobre praktyki dotyczące rewitalizacji przestrzeni miejskiej prowadzonej przez samorząd kutnowski

Images: KRAJOBRAZYMOJEGOMIASTA  1.JPGNa zaproszenie Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Generalnego   Konserwatora Zabytków   prof. Magdaleny Gawin oraz Wojewody Łódzkiego Prof. Zbigniewa Rau,  wzięliśmy udział w  spotkaniu dotyczącym zarządzania krajobrazem.

Spotkanie odbyło się 30 maja w Sali konferencyjnej Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej w Łodzi przy ul. Tymienieckiego – we wspaniałym miejscu – pofabrycznym zrewitalizowanym obiekcie.

 

Obejrzeliśmy premierę  filmu „Krajobraz Mojego Miasta”.

 



Film "
Krajobraz mojego miasta" stanowi część kompleksowego projektu zachęcającego do zmian w krajobrazie polskich miast. Produkcja ma charakter szkoleniowy i przeznaczona jest głównie dla władz samorządowych. Dotyka wielu zagadnień związanych z zarządzaniem przestrzenią publiczną, m.in.: opanowania chaosu reklamowego szpecącego krajobraz miast, małej architektury, zieleni - w tym także zabytkowej. W 2016 roku Narodowy Instytut
Dziedzictwa zainaugurował kampanię społeczną pod hasłem „Krajobraz mojego miasta”. Najistotniejszym elementem kampanii jest film szkoleniowy „Krajobraz mojego miasta” przygotowany przez Narodowy Instytut Dziedzictwa na zlecenie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Premiery filmowe dla samorządów odbyły się już  Warszawie i Bydgoszczy. Pomysłodawcą przedsięwzięcia jest prof. Magdalena Gawin, Podsekretarz Stanu MKiDN, Generalny Konserwator Zabytków, producentem merytorycznym Narodowy Instytut Dziedzictwa.

 Images: KRAJOBRAZMOJEGO MIASTA 4.JPG

Docelowo poprzez intensywną współpracę z mediami ogólnopolskimi i regionalnymi pragnie dotrzeć z  przekazem do jak największej liczby odbiorów. MKiDN chce, by  kampania na rzecz estetyki miasta, opanowania chaosu reklamowego w przestrzeni miejskiej przyniosła realne rezultaty w postaci pięknego, wolnego od reklam, zachwycającego historyczną przestrzenią krajobrazu Polski.   

 Images: KRAJOBRAZMOJEGOMIASTA 6.JPG
Po pokazie filmu przedstawiono trzy  prezentacje tematyczne: 

Prezentacja miasta Kutno pt. „Jak samorządy pozyskują środki finansowe na  rewitalizację przestrzeni miejskiej”

Prezentacja  pt. „Księga  standardów ulicy Piotrkowskiej”

Prezentacja nt. rewitalizacji obiektów ŁSSE S.A.

Images: KRAJOBRAZMOJEGOMIASTA  3.JPG
Ogromnie nas, regionalistów, ucieszyło, że działalność  kutnowskiego samorządu  została dostrzeżona  nie tylko na forum województwa łódzkiego, ale także na forum ogólnopolskim. Prezentację miasta Kutno przedstawiał zastępca prezydenta miasta Kutno pan Zbigniew Wdowiak. Gratulujemy!





Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej zajrzyj na stronę:

 http://krajobrazmojegomiasta.pl/aktualnosci

 

 

Jeśli chcesz obejrzeć film „Krajobraz Mojego Miasta”, zajrzyj na stronę:

http://krajobrazmojegomiasta.pl/o-filmie

 

 

 

· redakcja dnia May 31 2017 22:07:01 · 0 komentarzy · 193 czytań · Drukuj

Niechaj ta szkoła będzie wielką kuźnicą, z której wychodzić będą zahartowani w stal, czyści i silni bojownicy lepszej dla nas przyszłości...

     Images: Troczewski.JPG  1 czerwca Zespół Szkół Zawodowych Nr 2 im. dr. Antoniego Troczewskiego obchodzić będzie święto swojego patrona. Tego dnia w 1861 roku urodził się założyciel pierwszej w Kutnie szkoły średniej, inicjator budowy Strażackiego Domu Dochodowego oraz rozbudowy szpitala, przewodniczący wielu instytucji, przyszły Honorowy Obywatel Miasta.

       Z tej okazji warto wspomnieć o historii szkoły, której początki sięgają 1907 roku. Wtedy to pojawiła się możliwość rozwoju organizacji oświatowej, którą była Polska Macierz Szkolna. Fakt ten niewątpliwie wpłynął na podjęcie decyzji o potrzebie założenia w Kutnie szkoły średniej. Już w listopadzie 1905 roku wybrano Komitet Organizacyjny, którego przewodniczącym został, przybyły do miasta w 1890 roku, Antoni Troczewski. Doktor pragnął, by pierwsza w Kutnie szkoła średnia była szkołą zawodową kształcącą specjalistów w zakresie handlu.

       Zgodnie z projektem wysuniętym przez doktora Troczewskiego na początku marca 1906 roku rozpoczęto budowę, a pięć miesięcy później powstającą szkołę przekazano Kołu Polskiej Macierzy Szkolnej jako instytucji posiadającej osobowość prawną. Dla budującej się placówki przyjęto tymczasem nazwę Szkoła Realna Polskiej Macierzy Szkolnej.


      2 września 1907 roku około 100 uczniów pod kierunkiem 6 nauczycieli i dyrektora Stefana Chrupczałowskiego rozpoczęło naukę w czteroklasowej Szkole Realnej. Na skutek decyzji generała-gubernatora warszawskiego szkoła już w grudniu została zamknięta, ale dzięki staraniom jej dyrektora od września 1908 roku zaczęła funkcjonować siedmioklasowa Szkoła Handlowa. W 1913 roku placówka została przekształcona w pięcioklasową Szkołę Kupiecką. Jej działalność zawieszono w czasie I wojny światowej. W 1918 roku zlikwidowano Szkołę Kupiecką i uchwałą Towarzystwa Krzewienia Wiedzy Handlowej otwarto Gimnazjum Realne, któremu 2 lata później nadano imię gen. Jana Henryka Dąbrowskiego i którego tradycje do dziś kontynuuje I Liceum Ogólnokształcące.


     Należy podkreślić, że doktor Troczewski ostro zaprotestował przeciwko likwidacji szkoły handlowej, czego dowodem jest jego rezygnacja z funkcji prezesa Towarzystwa Krzewienia Wiedzy Handlowej. Wspominają o tym dr Jacek Saramonowicz i Piotr Artur Stasiak w biografii poświęconej doktorowi Troczewskiemu: „Protestował w ten sposób przeciw likwidacji szkoły handlowej, którą uważał za bardziej pożyteczną niż gimnazjum, które można było wybudować w innym miejscu. Absolwenci szkoły zawodowej, zdaniem Troczewskiego, mogli skutecznie wesprzeć rozwój handlu, rzemiosła i przemysłu” (Saramonowicz J., Stasiak P. A., Doktor Antoni Fortunat Troczewski, Społeczna Fundacja Miasta Kutna, Kutno 2013).


     W 1965 roku, po przeniesieniu Liceum Ogólnokształcącego im. J. H. Dąbrowskiego w inne miejsce, wszystkie szkoły zawodowe funkcjonujące w budynku zostały przekształcone w jedną placówkę pod nazwą Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr 2. W 1973 roku natomiast nastąpiło połączenie szkół zawodowych w jeden zbiorczy zakład pod nazwą Zespół Szkół Zawodowych Nr 2.


     1 czerwca 1995 roku, w wyniku wcześniej przeprowadzonego konkursu, szkole nadano sztandar i imię Antoniego Troczewskiego - społecznika i lekarza najbardziej zaangażowanego w rozwój kutnowskiej oświaty.

    Szkoła przez lata kontynuowała pragnienia jej założyciela. Kształciła m. in. w zawodach: kucharz, ciastkarz, sprzedawca, piekarz, krawiec, aparatowy przetwórstwa mleka, radiomechanik, elektronik, mechanik pojazdów samochodowych, kierowca, murarz, stolarz, technik chłodnictwa, technik odzieżowy, gastronom. Obecnie w szkole funkcjonują kierunki: technik hotelarstwa, technik żywienia i usług gastronomicznych, technik technologii żywności, kelner, technik eksploatacji portów i terminali, kucharz.

   Doktor Troczewski wiele trudu włożył w powstanie wymarzonej szkoły zawodowej. Od tego czasu minęło już 110 lat, ale pragnienia jej założyciela są konsekwentnie realizowane przez kadrę nauczycielską. 2 września 1907 roku, w czasie uroczystego rozpoczęcia roku szkolnego, doktor Troczewski powiedział: „Niechaj ta szkoła będzie wielką kuźnicą, z której wychodzić będą zahartowani w stal, czyści i silni bojownicy lepszej dla nas przyszłości…”.


   Niezwykle miło będzie przypomnieć te słowa we wrześniu 2017 roku z okazji obchodów 110-lecia powstania pierwszej w Kutnie szkoły średniej o profilu zawodowym.

                                                                                                               Społeczność szkolna Zespołu Szkół Zawodowych Nr 2 im. dr. Antoniego Troczewskiego

· redakcja dnia May 31 2017 17:44:51 · 0 komentarzy · 188 czytań · Drukuj

życzenia z okazji Dnia działacza kultury

            Images: ZYCZENIA Z OKAZJI DNIA DZIALACZAKULTURY 2017.jpg
· redakcja dnia May 29 2017 22:21:10 · 0 komentarzy · 180 czytań · Drukuj

Czy Kutno pamięta o wszystkich swoich Honorowych Obywatelach

  

Images: DYPLOM nadania_honorowego_obywatelsktwa.jpgMiejska Rada Narodowa w Kutnie, w dniu  26 maja 1959 roku, na mocy uchwały powziętej na uroczystej sesji nadała  Panom Merowi miasta Dieuze (departament Moselle, Francja) Francis Liard  i Jean Laurain  Obywatelstwo Honorowe Miasta Kutno.

Jean Laurain urodził się 1 stycznia 1921 roku  w Metz. Zmarł 7 marca 2008 roku  w Metz.

Ukończył liceum Fabert w Metz. W 1940 roku w wieku 19 lat rozpoczął studia filozoficzne w Nancy, tam też stał się członkiem Ruchu Oporu. Poszukiwany przez Gestapo przedostał się na teren wolnej strefy i tam podczas pobytu w Lyonie ukończył drugi rok filozofii.

Jako wolontariusz we francuskiej Armii Afrykańskiej, 6 listopada 1942 roku wstąpił do 34e Genie i w sierpniu 1944 roku brał udział w lądowaniu u brzegów Prowansji.

Po zakończeniu wojny oraz swoich studiów, został mianowany profesorem filozofii w liceum w Dieuze. Brał czynny udział w życiu społecznym i kulturalnym miasta. Jest fundatorem Młodzieżowego Domu Kultury w Dieuze, otwartego 14 czerwca 1957 roku. Kontakty z Miastem Kutno w 1950 roku, owocują podróżami i wymianą kulturalna między obydwoma miastami.

Jean Laurain opuścił Dieuze w 1961 roku i przeniósł się do Rombas. Karierę profesora filozofii zakończył w 1978 roku w Metz. Tam pełnił funkcję Radcy Generalnego Metz,  dwukrotnie był wybrany na Deputowanego w departamencie Mozela,  w latach 1978-1981. 

Za rządów prezydenta Francoisa Mitteranda, w latach 1981-1986, zajmował stanowisko Ministra Byłych Kombatantów i Ofiar Wojny. To jego osobie m.in. zawdzięczamy   ustanowienie w kalendarzu – dnia obchodów pamięci II wojny światowej w dniu  8 maja 1945 roku. Ponownie został wybrany deputowanym w kadencji 1986-1993.

 

Francis Liard  urodził się 1 stycznia 1888 roku  w Annecy. Zmarł w dniu  18 września 1970 roku w Levallois-Perret. Przybył do Dieuze w 1920 roku. Jego żoną była Anne Marie Perrein właścicielka hotelu „Lion d’Or”. W maju 1929 roku  został wybrany do Rady Miejskiej Dieuze. W okresie od maja 1935 roku do marca 1965 roku sprawował funkcję mera Dieuze. Miał udział w odbudowie Dieuze, zniszczonego podczas bombardowania 9 listopada 1944 roku.

 

W Kutnie mówi się o czterech Honorowych Obywatelach Miasta, którymi są: dr Antoni Troczewski, Eugeniusz Filipowicz, Stanley Musiał i Edward Piszek. W związku  z powyższym   podjęliśmy próbę  rozwikłania zagadki  powyższego dyplomu.

W Biurze Rady Miasta Kutno brak było informacji na temat Honorowego Obywatela Miasta Kutna Francis Liard, ani tych dotyczących nadania mu Honorowego Obywatelstwa, ani też ewentualnego, późniejszego pozbawienia go tego tytułu. Po odbyciu  kwerendy w Archiwum Państwowym w Płocku Oddział w Kutnie odnaleźliśmy stosowne dokumenty.

 

W protokole z posiedzenia Miejskiej Rady Narodowej w Kutnie z  26 maja 1959 roku[1] w  punkcie nr 4 porządku obrad  jest interesujący nas  zapis – Nadanie dyplomów honorowych obywateli miasta Kutna  dla Mera miasta Dieuze  pana Liard  i  profesora filozofii pana Laurain. Poniżej jest informacja: Sekretarz Prezydium M.R.N. Obywatel Walczak Eugeniusz – zreferował sprawę nadania obywatelstwa honorowego miasta Kutna  dla Mera miasta Dieuze  pana Liard  i  profesora filozofii pana Laurain. Stwierdził, że miasto Kutno nawiązało współpracę z francuskim  miastem Dieuze. Jest ono związane z historią walk z okresu II wojny światowej i obroną bohaterską miasta przed Niemcami przez I Dywizję Grenadierów Polskich. Do zacieśnienia współpracy między miastem Dieuze a Kutnem najbardziej przyczynili się P.P. Liard i Laurain.  Jedną z form tej współpracy jest stała  wymiana młodzieży w okresie letnim. Inicjatywę tę powzięły  władze miasta Dieuze. Sprawa zacieśnienia współpracy między miastem Dieuze a miastem Kutnem jest czynnikiem umocnienia przyjaźni między narodem polskim i francuskim.  Wobec powyższego Sekretarz P. M.R.N. – Obywatel Walczak Eugeniusz  przedłożył projekt uchwały w sprawie nadania obywatelstwa honorowego P. Liard i P. Laurain.

Przewodniczący Sesji – Obywatel Radny Sodulski Stefan przedłożony projekt uchwały poddał pod glosowanie, w wyniku czego zapadła jednogłośnie.

                                 Uchwała Nr.  16/59

   Uchwała ta stanowi załącznik do niniejszego protokołu.

                         Images: PLANDIEUZE Z ULICA KUTNOWSKA.JPG




W Dieuze, by upamiętnić  walki polskich żołnierzy z Niemcami, jedna z ulic nosi imię  I Dywizji Grenadierów Polskich. Natomiast współpraca pomiędzy dwoma zaprzyjaźnionymi miastami Kutnem i Dieuze  została uwieczniona  w Dieuze nazwą ulicy – i tak oto w tym francuskim mieście do dziś jest ulica Kutnowska, która  powstała   na przełomie lat 1950/1960.

 



[1] Dokument pochodzi ze zbiorów  Archiwum Państwowego w Płocku Oddział w Kutnie, PMRN sygnatura akt nr 10.

 

· redakcja dnia May 28 2017 20:30:54 · 0 komentarzy · 178 czytań · Drukuj

to już 35 lat pielęgnujemy pamięć o 37 pp

         

Images: SWIETOPULKOWE 2017 8.jpgCorocznie, od 35 lat mieszkańcy Kutna spotykają się  pod tablicą, tradycyjnie      w dniu 26 maja w rocznicę  zwycięskiej bitwy pod Żukowcem, która miała miejsce w 1920 podczas wojny z bolszewikami.

Kutnowska Rada Pamięci Narodowej objęła honorowym patronatem   uroczystość.

W  imieniu  Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, Liceum Ogólnokształcącego Płockiego Uniwersytetu Ludowego, Stowarzyszenia Historycznego Pułk 37 prezes TPZK serdecznie powitała   wszystkich, którzy przyjęli zaproszenie i przybyli na uroczystość 35. Święta Pułkowego 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty imienia księcia Józefa Poniatowskiego.

Przez wiele lat byli z nami liczni weterani  37 pp, niestety kolejno odchodzili na wieczną wartę. Dzisiaj są z nami już tylko ich rodziny oraz wszyscy ci, którym pamięć o kutnowskim pułku piechoty jest bliska sercu.

Prezes TPZK przywitała  dzieci pułkowe, czyli członków Kręgu Rodzin  Wojskowych 37 pp. Co roku raduje  nas Wasza  obecność – TPZK dziękuje za  to trwanie na straży pamięci Waszych ojców – żołnierzy 37 pp  stwierdziła prezes TPZK.

Przybyły delegacje dwóch szkół,   w których dzieje pułku i kultywowanie pamięci o nim jest szczególnie ważne, bowiem te szkoły z pełną odpowiedzialnością przyjęły imię 37 pp i pielęgnując pamięć o tych żołnierzach i ich czynach uczą coraz to nowe pokolenia dzieci i młodzieży patriotyzmu: przedstawiciele i poczty sztandarowe Szkoły Podstawowej imienia  37 Łęczyckiego Pułku Piechoty w Szczycie k. Oporowa i Szkoły Podstawowej imienia  37 Łęczyckiego Pułku Piechoty z Pleckiej Dąbrowy. Obecne było Stowarzyszenie  Clonowia wraz z prezesem Anną Baranowską, które także kultywuje pamięć o 37 pp.

 

Obecni byli  przedstawiciele władz samorządowych powiatu i miasta: Artur Gierula– członek Zarządu Powiatu, Jacek Korowajski  sekretarz  Miasta Kutna, Robert Feliniak  członek Rady Miasta Kutno. Obecne były służby mundurowe: nadkomisarz Krzysztof Szymański  - Komendant Powiatowy  Policji w Kutnie z  pocztem sztandarowym oraz poczet  sztandarowy Państwowej Straży Pożarnej w Kutnie, delegacja Muzeum Regionalnego w Kutnie z dyrektorem Grzegorzem Skrzyneckim, delegacja Związku Harcerstwa Polskiego Komenda Hufca Kutno, Wiesław Aksman z seniorskiego  Kręgu  Dębowego Liścia Komendy  ZHP w Kutnie, Józef Stocki prezes Stowarzyszenia Światowego Związku Armii Krajowej, Stowarzyszenie Muzealne Grupa Historyczna im. 2 Batalionu 18 pp z Sochaczewa.

Pamiętali o święcie przedstawiciele szkół  naszego miasta i powiatu  - delegacje dzieci i młodzieży  z  pocztami sztandarowymi: Szkoły Podstawowej nr 9, Gimnazjum nr 1 im. Adama Mickiewicza w Kutnie,  Gimnazjum nr 3 im. Henryka Sienkiewicza w Kutnie, I LO im. J.H. Dąbrowskiego, Zespół Szkół nr 3 im. Władysława Grabskiego, Zespół Szkół nr 2 im. dr Antoniego Troczewskiego. Coraz liczniej przybywają na uroczystość mieszkańcy  Kutna.

Images: SWIETOPULKOWE 2017 4.jpg        

Kazimierz Ciążela w swoim wystąpieniu przypomniał ważne momenty w historii 37 pp. Zaznaczył, że w dalszym ciągu trwają zabiegi o upamiętnienie 37 pp w postacie pomnika. Miejski Komitet Pamięci Walk i Męczeństwa  w Kutnie  na jednym z posiedzeń podjął  ten temat i sugerował postawienie pomnika przy siedzibie Gimnazjum nr 2   obok nowego ronda przy ul. Grunwaldzkiej. Pan Ciążela stwierdził również, iż rondo, przy którym usytuowane są koszary 37 pp MKPWiM proponował nazwać imieniem 37 pp.

 

 

Chwila refleksji  i wspomnień nad minionymi latami…

37 pp przybył do Kutna w 1921 roku i przebywał tu przez 18 lat. 37 pp stacjonował nieprzerwanie w Kutnie do września 1939 roku, ściśle współpracując z władzami miasta i powiatu, instytucjami, organizacjami społecznymi oraz  z samym społeczeństwem Kutna i powiatu. Swoimi działaniami w okresie międzywojennym, na stałe wpisał się w historię miasta i powiatu.  W Kutnie zbudowana została dla stacjonującego wojska cała infrastruktura. Od podstaw urządzono sale szkoleniowe, mieszkalne, izbę lekarską, kasyno, świetlicę-kino, kantynę oraz plac ćwiczeń, strzelnicę, boisko sportowe, działała rozgłośnia radiowa, teatr  itp.

Andrzej Urbaniak, prezes TPZK  w  maju 1983 r. w Muzeum Regionalnym w Kutnie, po długich i trudnych przygotowaniach otworzył  pierwszą   w dziejach naszego miasta wystawę czasową zatytułowaną  „Z dziejów 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty imienia księcia Józefa Poniatowskiego”, która pomimo ingerencji cenzury w jej treści merytoryczne, po  wielu latach milczenia przypomniała mieszkańcom Kutna dzieje i pamiątki po kutnowskim pułku, tak bliskim sercu jego obywatelom. Wówczas też miała miejsce wspaniała uroczystość pierwszego spotkania licznego grona byłych oficerów, podoficerów i żołnierzy 37 pp. Po długich i trudnych poszukiwaniach na prośbę Andrzeja Urbaniaka przybyli oni do Kutna w liczbie około 70 osób z całej Polski, a nawet zagranicy. Wówczas też powstało Koło Byłych Żołnierzy 37 PP, któremu przez wiele lat  prezesował wspaniały oficer  i wielki patriota kpt. Witold Jachomowicz, były dowódca 9 kompanii II batalionu 37 pp. Wówczas też  zrodziła się idea upamiętnienia pobytu 37 pp w Kutnie tablicą pamiątkową, umieszczoną na budynku byłych koszar pułkowych. Propozycję tę poparł Zarząd TPZK i dyrekcja ZPR „Miflex”, które wspólnie ufundowały tablicę pamiątkową. Jej uroczyste odsłonięcie miało miejsce dnia 9 września 1983 r.  Ważnym elementem dekoracyjnym tablicy jest panoprium sztandarowe, zwieńczone orłem w koronie, wówczas pierwszym tego rodzaju akcentem historycznym w Kutnie, który udało się kutnowskim regionalistom przemycić. Od tego momentu corocznie spotykamy pod tablicą tradycyjnie    w dniu 26 maja. Przez wiele lat byli z nami liczni weterani  37 pp, niestety kolejno odchodzili na wieczną wartę. Dzisiaj są z nami już tylko ich rodziny oraz wszyscy ci, którym pamięć o kutnowskim pułku piechoty jest bliska sercu.

Dzisiaj my, członkowie TPZK,  z satysfakcją stwierdzamy, że tradycja Święta pułkowego  w Kutnie zyskała wielu zwolenników wśród mieszkańców Kutna  i nie jesteśmy już osamotnieni  w jego kultywowaniu. 

Kazimierz Ciążela – przedstawiciel  Kręgu Rodzin  Wojskowych 37 pp w swoim wystąpieniu

Pułkownik Remigiusz Wiśniewski wręczył  logotypy I Liceum Ogólnokształcącego PUL  przyjaciołom szkoły.

 Images: SWIETOPULKOWE 2017 5.jpg

Podczas uroczystości zostały wręczone medale pamiątkowe „37 Łęczycki Pułk Piechoty im. ks. Józefa Poniatowskiego”.  Medal „37 Łęczycki Pułk Piechoty im. ks. Józefa Poniatowskiego”  został  wybity w 1986 roku  dla upamiętnienia stacjonującego w latach międzywojennych w Kutnie 37 pp.  Projekt – Lechosław Kubiak i Andrzej Urbaniak, wykonanie – Ewa Olszewska-Borys. Wybity - Mennica Państwowa w Warszawie.

Awers: Popiersie księcia Józefa Poniatowskiego w mundurze trzy czwarte w prawo. U góry wzdłuż krawędzi napis: 37 ŁĘCZYCKI PUŁK PIECHOTY IM. KS. JÓZEFA PONIATOWSKIEGO. U dołu TPZK 86

Rewers: Odznaka Pułku. Niżej napis: KUTNO/1921 – 1939. W otoku napis: WĄGROWIEC ŻNIN INOWROCŁAW 1-18 IX 1939 KOMPANIA PATOKI GĄGOLIN IŁÓW

Sygnowany na awersie: spleciony monogram EO (Ewa Olszewska – Borys). Æ 70 mm, tombak srebrzony oksydowany – 500szt., patynowany – 500szt. Emitent: TPZK.

Prezes TPZK wręczyła medale pasjonatom 37 pp:

1.     Bożenie Dąbrowa z domu Dercz, córce kapitana Dercza, która  jako mała dziewczynka w 1933 roku podczas uroczystości dekorowania chorągwią przez prezydenta Mościckiego wręczała mu kwiaty.

2.     Annie Baranowskiej reprezentującej Stowarzyszeniu Clonowia

3.     mjr Grzegorzowi  Leśniewskiemu -  Prezesowi Stowarzyszenia Absolwentów Liceów Wojskowych SALW-a.

4.     Gabrielowi  Sędkowskiemu  z Warszawy. 

 Images: SWIETOPULKOWE 2017 7.jpg Images: SWIETOPULKOWE 2017 3.jpg
 Images: SWIETOPULKOWE 2017 2.JPG Images: SWIETOPULKOWE 2017 1.JPG
 Images: SWIETOPULKOWE 2017 9.jpg

· redakcja dnia May 28 2017 08:32:05 · 0 komentarzy · 184 czytań · Drukuj

z historii 37 pp

 Images: 2016SwietoPulkowe  7.JPG

37 Łęczycki Pułk Piechoty im. ks. Józefa Poniatowskiegooddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

W swej tradycji pułk nawiązywał do 4 Pułku Strzelców Pieszych Księstwa Warszawskiego. Zalążek pułku powstał w Przemyślu w listopadzie 1918. Od 25 lutego 1919 nosił nazwę 37 Pułku Piechoty, a w latach 1920-1937 - 37 Pułku Piechoty Ziemi Łęczyckiej. W wojnie polsko-ukraińskiej walczył o otwarcie drogi do broniącego się Lwowa zajmując Gródek Jagielloński a następnie brał udział w walkach o Sambor, Drohobycz i Stanisławów, nad Dniestrem i Zbruczem.

W wojnie polsko-bolszewickiej, do lipca 1920, brał udział w walkach pod Korosteniem, Koziatynem i Żukowcem, nad Berezyną, Niemnem i Bugiem. W sierpniu uczestniczył w zwycięskim boju pod Baboszewem, po czym został przetransportowany w rejon Lwowa, gdzie po ciężkich walkach zajął Rohatyn i w pogoni za nieprzyjacielem doszedł do Wiśniowca. Po zakończonej wojnie został rozlokowany w Kutnie i Łęczycy.

W przewrocie majowym 1926 wziął udział w walkach w Warszawie po stronie marszałka Józefa Piłsudskiego.

W składzie Armii "Poznań", a później Armii "Pomorze" brał udział w kampanii wrześniowej 1939. Od Wągrowca przez Inowrocław, okolice Kutna dotarł na pola bitwy nad Bzurą, gdzie walczył do 18 września 1939, po czym resztki pułku przekroczyły Bzurę i przez Puszczę Kampinoską dotarły do Warszawy. Po kampanii wrześniowej pułk został rozwiązany.

Historia 37 Pułku Piechoty sięga czasów napoleońskich i Księstwa Warszawskiego, gdyż 37 pp przejął tradycje bojowe 4 Pułku Strzelców Pieszych z lat 1806-1813.

25 lutego 1919 roku dokonano zmiany nazwy pułku – odtąd nosił nazwę 37 Pułku Piechoty. Wiosną 1919 roku pułk zdobył Sambor i Drohobycz. Brał też udział w zdobyciu miasta Stanisławów. Od 13 do 16 czerwca 1919 pułk bronił przepraw nad rzeką Dniestr.

Od 28 czerwca brał udział w walkach nad rzeką Zbrucz, a w lipcu 1919 przerzucony został na front wołyński, gdzie toczył walki z oddziałami ukraińskimi. Od 5 sierpnia pełnił rolę zabezpieczającą. 3 kwietnia 1920 dowódcą 37 pułku piechoty został mjr Józef Kuś.

W czasie, kiedy bitwa warszawska zakończyła się pełnym zwycięstwem i armie polskie przeszły do pościgu za wrogiem, na froncie południowym pod Lwowem toczyły się nadal ciężkie walki. W celu powstrzymania ewentualnej ofensywy wojsk sowieckich przerzucono w ten rejon 4 Dywizję Piechoty, a w jej składzie pułk, który został skierowany do Chodorowa. 7 września 1920 pułk stacza ciężkie walki z oddziałami sowieckimi. Pamięć tych walk, w których po raz pierwszy w czasie wojny polsko-bolszewickiej wzięły udział wszystkie bataliony razem, pułk uwiecznił obierając datę 9 września za dzień święta pułkowego. Jeszcze przez kolejne dni broni Rohatyna przed kontratakami oddziałów sowieckich. Pułk, uzupełniony trzema kompaniami marszowymi w dniu 13 września, w składzie 4 Dywizji Piechoty, w pościgu za nieprzyjacielem doszedł do Wiśniowca, by 25 września, transportem kolejowym, przebazować się do Grodna jako odwód naczelnego dowództwa. Skierowany przez 2 Dywizję Piechoty Legionów, w dniu 12 listopada pułk przez Grodno i Łomżę odszedł do Ostrołęki, gdzie do 28 kwietnia 1921 pełnił służbę graniczną, po czym wrócił do Kutna i Łęczycy.

Dowództwo i sztab pułku, oraz bataliony I i II zostały rozlokowane w Kutnie, w koszarach po byłym rosyjskim 4 Pułku Strzelców, III batalion został zakwaterowany w Łęczycy w budynku poklasztornym. Koszary były ciasne, brakowało wielu podstawowych sprzętów, koszary nie były skanalizowane, nie było placu ćwiczeń, stosownych magazynów a strzelnica miała długość zaledwie 100 m.

Święto pułku początkowo obchodzono 9 września, na pamiątkę zwycięstwa pod Rohatyniem, zaś od 1934  w dniu  26 maja, w rocznicę innej zwycięskiej bitwy stoczonej w 1920 pod Żukowcem.

W związku z napiętą sytuacją społeczną, w okresie od października do grudnia 1923, pułk przebywał w Warszawie (stacjonując na Powązkach w dawnych magazynach rosyjskich), pełniąc służbę wartowniczą.

Bardzo istotnym wydarzeniem w dziejach pułku był udział w przewrocie majowym Marszałka Józefa Piłsudskiego. Większość pułku dowodzonego przez płk SG Władysława Bortnowskiego opowiedziała się zdecydowanie po stronie Marszałka.

Minister Spraw Wojskowych rozkazem z 12 kwietnia 1937 nadał pułkowi, na wniosek jego dowództwa, "szefostwo honorowe" księcia Józefa Poniatowskiego i zezwolił na noszenie przez żołnierzy, na patkach, herbu Ziemi łęczyckiej, a na naramiennikach inicjałów "JP". Dotychczasowa nazwa -37 Pułk Piechoty Ziemi Łęczyckiej, zastąpiona została nową - 37 Łęczycki Pułk Piechoty im. księcia Józefa Poniatowskiego. Na odznace pułkowej umieszczono koronę książęcą (mitrę).

Od października do końca listopada 1938 pułk przebywał w Karpatach, w rejonie miejscowości Nadwórna i Delatyń, w związku z rozbiorem Czechosłowacji na mocy układu monachijskiego.

Społeczeństwo kutnowskie i łęczyckie dawało liczne dowody uznania i szacunku dla tradycji i dokonań pułku – fundując sztandary, tablice pamiątkowe,  tworząc Towarzystwo Przyjaciół 37 pp fundując, dla ubarwienia oprawy uroczystości pułkowych, komplet mundurów historycznych nawiązujących do tradycji 4 Pułku Strzelców Pieszych, nadając imię pułku okolicznym szkołom i inne.

W 1939 pułk zmobilizowany został w alarmie. W kampanii wrześniowej pułk stracił bez mała 50% swojego stanu osobowego – w poległych, rannych i wziętych do niewoli. W wyniku ciągłych walk i poniesionych strat w dniu 18 września jednostka uległa praktycznie rozsypce. Pojedyncze grupy żołnierzy usiłowały jeszcze podejmować walkę. Po kampanii wrześniowej pułk nie został odtworzony.

Sztandary

Staraniem mieszkańców ziemi łęczyckiej powstał komitet chorągwiany, który uzyskał zezwolenie na nazwanie pułku 37 Pułkiem Piechoty Ziemi Łęczyckiej i ufundował chorągiew. Uroczystość wręczenia odbyła się 23 maja 1920. Ponieważ w tym czasie pułk przebywał "w polu" chorągiew, z rąk ministra spraw wojskowych, gen. Józefa Leśniewskiego odebrała delegacja oficerów, podoficerów i szeregowych. Do czasu powrotu pułku z wojny była ona przechowywana w dowództwie batalionu zapasowego. W 1933 została przekazana do Muzeum Wojska Polskiego.

W piętnastolecie istnienia pułku, 26 czerwca 1933, Prezydent RP prof. Ignacy Mościcki wręczył pułkowi nowy sztandar. W czasie Bitwy nad Bzurą, koło Iłowa został on oddany na przechowanie miejscowemu rolnikowi i od tamtej pory ślad po nim zaginął.

Odznaka

Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk nr 36, poz. 394 z 22 grudnia 1928 roku. Odznaka ma kształt krzyża Orderu Virtuti Militari, którego ramiona emaliowane są w kolorze granatowym. Na krzyż nałożona jest tarcza herbowa Ziemi Łęczyckiej, na której wpisano inicjały ZŁ. Tarcza zwieńczona jest koroną. Na ramionach krzyża wpisano numer, inicjały i datę powstania pułku 37 PP 3 XI 1918. Dwuczęściowa - oficerska, wykonana w tombaku srebrzonym i złoconym, emaliowana. Wymiary: 43x43 mm. Wykonanie: Paweł Bobkowicz - Łódź, także Bronisław Grabski - Łódź.

Informacje o 37 pp pochodzą ze strony internetowej  Wikipedii.

 

 

· redakcja dnia May 22 2017 21:04:49 · 0 komentarzy · 223 czytań · Drukuj

Relacja z wyprawy edukacyjnej śladami Szaloma Asza

 

      Images: SLADAMISZALOMAASZA 1.JPGTowarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej wspólnie z Gimnazjum nr 1 i Gimnazjum nr 2, zorganizowało w ramach realizacji zadania publicznego pn.  „Miasteczka  Szaloma Asza  - Kutno i Kazimierz nad Wisłą” finansowanego przez Prezydenta Miasta Kutno, wyjazd  gimnazjalistów do miejsc związanych z  pisarzem Szalomen Aszem urodzonym w Kutnie.

Szalom Asz  mieszkał przez jakiś czas  w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą, żydowskim miasteczku. Zauroczony   klimatem  miasta, a głównie  zainspirowany malowniczo płynącą w dolinie Wisłą napisał  powieść „Miasteczko” wydane w 1904 r., które  to otworzyło mu drzwi do sławy.

         Towarzystwo Przyjaciół Janowca  przy wsparciu finansowym Społecznej Fundacji Miasta Kutno i Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, w  2004 r. wznowiło wydanie niedostępnej  wówczas  powieści.

Gimnazjaliści zapoznali się z historią Kazimierza Dolnego i jej ciekawymi zabytkami: najstarszym -basztą z XIII w. Górą Trzech Krzyży jako pamiątka po epidemii cholery, organami z 1625 r.- najstarsze w Polsce, do dziś używanymi i pięknymi renesansowymi  kamieniczkami mieszczan, kupców i rzemieślników na Dużym Rynku i zespołem zamkowym z XIV w. Dowiedzieli się, że Kazimierz Dolny był mekką malarzy, a i dziś jest to przyczółek elit. W okresie międzywojennym malarz, rektor uczelni Sztuk Pięknych  Tadeusz Pruszkowski przywoził swoich studentów na plenery, gdzie  z Góry Trzech Krzyży malowali pejzaże miasta. Malarze  Ci wzięli udział w światowym konkursie historycznym i w swoich  pracowniach malowali Kazimierz Dolny. Obrazy te znajdują się w Nowym Jorku   jako najlepsze prace zgłoszone w  światowym konkursie malarskim. Obecnie w Kazimierzu jest 60 galerii sztuki.

Zwiedziliśmy Mały Rynek, który był światem żydowskim, Żydzi stanowili 60 % społeczności  miasta, tu znajduje się dobrze zachowana drewniana jatka koszerna, synagoga  murowana – dziś mieszcząca galerię  fotografii  świata żydowskiego,  zrobionych w latach 1930-1931  przez słynnego fotografika Benedykta Dorysa  zawierających wszystko co trzeba aby świat, którego już nie ma ożył,  synagoga mieści także dom noclegowy, kawiarnię z pamiątkami - symbolami kultury żydowskiej  takie jak: jad, menora, mezuza, książki i koszerne alkohole. Jest również restauracja polsko-żydowska.

     Images: MIASTECZKO SZALOM ASZ.jpg    Dowiedzieliśmy się, że w czasie II wojny światowej, wszyscy Żydzi z Kazimierza zostali zgładzeni w obozach:  Majdanku, Sobiborze i Bełżcu. Odwiedziliśmy również cmentarz żydowski ze ścianą płaczu, zbudowaną z macew cmentarnych, przewodnik  opowiedział o symbolice na macewach, z których można odczytać przebieg życia zmarłej osoby.

 Atrakcją wyprawy był lessowy Wąwóz Korzeniowy jako ciekawostka przyrody naturalnej, a powstała przez jeżdżące tamtędy wozy konne. Popłynęliśmy statkiem „Kazimierz Wielki” w rejs po Wiśle, dojeżdżając kolejką do Janowca. Zwiedziliśmy  ruiny zamku twierdzy z dwoma dziedzińcami dla czeladzi i rycerstwa  i bardzo ciekawą historią  o właścicielach oraz sale wystawowe.  Był to jedyny  prywatny zamek w PRL do 1975 r., wykupił go skarb państwa  dla  Muzeum Nadwiślańskiego. Obejrzeliśmy  również przepiękny, wydawałoby się tętniący do dziś życiem, dwór z XVII w.  i park dworski.

Na koniec spotkaliśmy się z wiceprezesem Towarzystwa Przyjaciół Janowca Panem Leszkiem Kwaskiem, który opowiedział nam nie tylko wiele ciekawostek o kulturze żydowskiej, ale też o ostatnim właścicielu zamku,  majętnym pasjonacie Leonie Kozłowskim, który ratował ruiny zamku, stworzył sale wystawowe, zgromadził eksponaty, zapraszał wpływowych gości i naukowców dla ocalenia pamięci i zachowania zewnętrznych murów zamku. Jednak jego możliwości finansowe przerosły go i sprzedał zamek za 1 mln zł. skarbowi państwa.

           Usłyszeliśmy  też  o działalności wydawniczej Towarzystwa, które istnieje 22 lata ma 200 członków,  wydało 50 książek, a wydaje także  Gazetę Janowiecką i  rocznik Notatnik Janowiecki (wydano już  20 tomów).  Gmina Janowiec liczy 1 tys. mieszkańców,  kiedyś miała prawa miejskie, dziś jest wsią.

        Images: SLADAMISZALOMAASZA 2.JPG   
W czasie powrotu  do domu przeprowadzono konkurs wiedzy  o Szalomie Aszu i kulturze żydowskiej. Okazało się, że młodzież wspaniale zapamiętała przekazane  przez przewodników informacje, a w trakcie opowieści zadawała im wnikliwe pytania. Odkrywaliśmy  ślady kultury żydowskiej i życie  Szaloma Asza w Kazimierzu oraz poznawaliśmy  związki  kultury żydowskiej naszego miasta z Kazimierzem nad Wisłą. Była to wspaniała lekcja  przeszłości  i świata, którego już nie ma dla młodzieży kutnowskiej..

  Wspaniały klimat  Kazimierza  Dolnego -  miasta z duszą, udzielił się wszystkim...

  

                                                                                        Relację  przekazała Barbara Łuczak

 

 

 Images: SLADAMISZALOMAASZA 3.JPG


     Images: hk.jpg Projekt  jest realizowany przy wsparciu ze środków finansowych  Prezydenta Miasta Kutno

 

· redakcja dnia May 22 2017 19:43:37 · 0 komentarzy · 217 czytań · Drukuj

35. jubileuszowe Święto Pułkowe

   Patronat Honorowy:

  Kutnowska Rada Pamięci Narodowej

 Images: 37pp.jpg

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej

I Liceum Ogólnokształcące PUL w Kutnie

im. 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty

Stowarzyszenie Historyczne Pułk 37

 

serdecznie zapraszają   

Mieszkańców Kutna i okolic   oraz miłośników 37 pp

na

XXXV  Święto  Pułkowe

 

Uroczystość rozpocznie   się

 

26 maja 2017 roku (piątek) o godz. 1000

 

                                                                   przy ul. Grunwaldzkiej 1 w Kutnie

 

 

 

 

                                                                                                       Na wszystkie wydarzenia wstęp wolny!

 

 

Program uroczystości:

 

ul. Grunwaldzka 1 – przy tablicy pamiątkowej

 

 955     Przybycie delegacji oraz pocztów sztandarowych,

  Wystawienie posterunku honorowego przy tablicy   pamiątkowej  

  żołnierzy 37 pp   przez   uczniów I Liceum Ogólnokształcącego  PUL,

  Przegrupowanie pododdziału honorowego I Liceum Ogólnokształcącego

          PUL    przy  budynku koszar 37 pp,

1000    Powitanie gości przez  prezesa TPZK,    

1010    Przemówienie przedstawiciela Kręgu Rodzin Wojskowych 37 pp – pana

           Kazimierza Ciążeli,

1020    Wręczenie pamiątkowych odznak i medali 37 pp   oraz  logotypów  

           I Liceum Ogólnokształcące  PUL

1030      Składanie wiązanek  kwiatów  przed tablicą 37pp,

1045    Zakończenie uroczystości przy tablicy pamiątkowej.

 

Przejazd   do Dworku Modrzewiowego  przy  ul. Narutowicza 20 w Kutnie.

 

1100 -  1230  Siedziba TPZK w  Dworku Modrzewiowym

·        Prezentacja  wyposażenia i umundurowania żołnierzy września 1939r. przez Stowarzyszenie Historyczne Pułk 37, 

·        Prezentacja pamiątek po 37 pp  i  wspomnienie  Marka Wójkowskiego

         o  starszym ułanie Antonim Wójkowskim,

·        Rozmowy przy kawie, herbacie i  słodkim bufecie,

·        Zakończenie uroczystości.

 

 

 

 

· redakcja dnia May 21 2017 23:01:53 · 0 komentarzy · 204 czytań · Drukuj

braliśmy udział w II Sejmiku Stowarzyszeń Regionalnych Województwa Łódzkiego

    

Images: SEJMIK STOWARZYSZEN REGIONALNYCH 2017  1.JPG20 maja 2017 roku Piotrków Trybunalski gościł regionalistów z województwa łódzkiego. Towarzystwo Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego zorganizowało II Sejmik Stowarzyszeń Regionalnych Województwa Łódzkiego pod honorowym patronatem Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego Krzysztofa Chojniaka. Na miejsce spotkania zostało wybrane niezwykle interesujące miejsce – Centrum Idei – Ku demokracji. Usłyszeliśmy o barwnej historii  Piotrkowa Trybunalskiego, miasta obchodzącego 800- lecie swojego istnienia. Z podziwem słuchaliśmy o działalności Towarzystwa Przyjaciół Piotrkowa Trybunalskiego  powstałego  w 1964 roku. Obecni  na spotkaniu regionaliści dyskutowali,   wymieniając  doświadczenia. Dużym zainteresowaniem cieszyły się informacje regionalistów piotrkowskich o regionalnych kołach młodzieżowych. Mieliśmy okazję lepiej się poznać i  nawiązać przyjaźnie. Z ciekawością   wszyscy zapoznali się z  prezentacją dotyczącą  działań TPPT na rzecz „Piotrkowskich Powązek”. Gościnni gospodarze  poprowadzili nas  Traktem Wielu Kultur  i pokazali odrestaurowane nagrobki na piotrkowskiej nekropolii.

Images: SEJMIK STOWARZYSZEN REGIONALNYCH  2017  2.JPGZebrani  w wyniku dyskusji sformułowali  następujące wnioski: aby  w budżecie województwa łódzkiego znalazły się  środki finansowe  na organizację sejmiku stowarzyszeń regionalnych województwa łódzkiego;  aby Rada Krajowa RSRRP przesyłała informacje do członkowskich  organizacji  np. o możliwości pozyskania patronatu honorowego RK RSRRP, występowania o nadanie medalu im. Patkowskiego  itp.; by Urząd Marszałkowski organizował  szkolenia dla stowarzyszeń regionalnych z uwzględnienie specyfiki ich działalności; kontynuowanie organizacji sejmików stowarzyszeń regionalnych województwa łódzkiego jako ważnej formy integracji środowisk wokół istotnych elementów rozwoju społeczeństw lokalnych przyczyniających się do spójności regionu łódzkiego; upowszechnianie dobrych praktyk z zakresu aktywności szkolnych kół jako form wspomagających stowarzyszenia kulturalne; utworzenie na stronie Urzędu Marszałkowskiego bazy stowarzyszeń regionalnych.  Wnioski te zarząd TPPT prześle do Rady Krajowej RSRRP, Wojewody Łódzkiego, Marszałka Województwa Łódzkiego.

Images: SEJMIK STOWARZYSZEN REGIONALNYCH  2017  4.JPG Images: SEJMIK STOWARZYSZEN REGIONALNYCH  2017  3.JPG

Dziękujemy prezesowi zarządu TPPT panu Waldemarowi Domarańczykowi oraz wszystkim zaangażowanym członkom TPPT  za perfekcyjne przygotowanie sejmiku.


III Sejmik

Stowarzyszeń Regionalnych Województwa Łódzkiego  w 2018 roku odbędzie się w Kutnie, a jego organizacji podjęło się Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

Stowarzyszeń Regionalnych Województwa Łódzkiego  w 2018 roku odbędzie się w Kutnie, a jego organizacji podjęło się Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

 

· redakcja dnia May 21 2017 22:56:51 · 0 komentarzy · 186 czytań · Drukuj

Copyright © 2009 - 2010 by Adam Brzęcki & Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej.

stat4u Valid XHTML 1.0 Transitional Poprawny CSS!