Warto poznać trochę szczegółów z życia tego artysty
Dodane przez redakcja dnia Czerwiec 05 2019 17:32:42

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA.jpgANDRZEJ WOJTCZAK urodził się i wychował w Kutnie. Z wykształcenia ślusarz-mechanik. Od 1975 roku, kiedy na dobre zajął się rzeźbieniem, wiele się zmieniło w jego życiu. Stało się ono pełniejsze i ciekawsze. Związał się wówczas z grupą rzeźbiarzy skupionych przy Muzeum w Łęczycy. Zaczął uczestniczyć w konkursach. Bywał na wystawach oraz imprezach folklorystycznych, których w tym okresie wiele odbywało się na terenie naszego kraju. Pod koniec lat 70-tych podjął współpracę z Cepelią. Wówczas niektóre jego prace trafiły do muzeów. W tym okresie zostaje laureatem wielu nagród i wyróżnień . Z końcem lat 80-tych przyszło zainteresowanie jego twórczością zza granicy i rzeźby powędrowały do galerii w Niemczech (1992),Francji (1996),Szwajcarii, a później także do Santa Fe w Stanach Zjednoczonych (1997,1998 ). W latach 90-tych zaczął otrzymywać zaproszenia do wykonania, tamże na miejscu, monumentalnych ,ponad dwu metrowej wysokości rzeźb plenerowych. Teraz zdobią one dziedzińce przy kościołach w Wittsted, Caciliengroden, Wilchelmschafen i Archoln w Niemczech oraz Villefranche Sur Mer we Francji.

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 6.jpgTwórczość artysty uległa na przestrzeni lat istotnym przemianom. Początkowo wykonywał pojedyncze figurki o słupowej, stylizowanej formie,z płytko wyodrębnionymi i schematycznie modelowanymi elementami. Następnym etapem było tworzenie z nich kompozycji. Tworzące je wówczas postacie charakteryzowały się masywną, bryłowatą sylwetką. Zasadnicze zmiany nastąpiły po 1985 roku i dotyczyły tematyki prac, ale przede wszystkim odniosły się do warstwy stylistycznej, do sposobu opracowania rzeźb. W tym czasie jego rzeźby otrzymały formę bardziej spłaszczoną oraz wydłużoną ku górze. Wprowadzone zostały prześwity, dzięki którym prace zyskały pożądaną lekkość. Rzeźby wykonane w ostatnim okresie odznaczają się coraz większą delikatnością, tworzą wręcz ażurową formę. W zasadniczy sposób zmienił się także sposób opracowania postaci. Przede wszystkim ich sylwetki uległy wysmukleniu.

Od wielu lat Andrzej Wojtczak rzeźbi w drewnie lipowym ponieważ jest „plastyczne” i najlepiej daje się formować. Obok omawianych kompozycji rzeźbiarskich powstają też płaskorzeźby głównie w formie tryptyku z ruchomymi, dwustronnie opracowanymi skrzydłami. Powstały tutaj prace poświęcone najważniejszym wydarzeniom z Życia Matki Bożej, o tematyce bożonarodzeniowej oraz związane z życiem i działalnością Chrystusa. Najważniejsze miejsce w twórczości artysty zajmuje tematyka sakralna, lecz nie odwołuje się tu do powszechnie znanych wzorców kościelnej ikonografii i stosowanej tamże symboliki, a poszczególne fakty ,motywy odczytuje po swojemu, proponując nowy typ, nową interpretację. Do niektórych tematów powraca co pewien czas, gdy przy innych już w trakcie realizacji rodzi się nowy pomysł na kolejne rozwiązanie. Wówczas dla pamięci szkicuje j ,i niecierpliwie czeka, ażeby się z nim zmierzyć i myślami jest już głównie przy nim. Tak powstaje nieraz kilka wersji jakiegoś tematu, aż do wyczerpania pomysłów. Początkowo tematy do swoich prac czerpał z potocznej wiedzy religijnej czy też wykorzystywał zasłyszane opowieści. Tymczasem pośród uwięzionych z nim działaczy opozycji spotkał osoby, które systematycznie czytały Biblię i czerpały z niej siłę. Wówczas do niej sięgnął, a ponadto zainteresował się publikacjami na temat żywotów świętych, symboliki chrześcijańskiej, a z czasem dotyczących także tradycji ludowych. Odtąd tego typu materiały stały się głównym źródłem pomysłów dla jego kompozycji. Zapragnął, ażeby jego rzeźby służyły nie tylko do oglądania, lecz również skłaniały do medytacji, żeby miały walory poznawcze. Bogata wyobraźnia artysty w szczególnie ciekawy i różnorodny sposób realizuje się w szopkach. Wykonywał je od początku swojej twórczości i na ich przykładzie można zaobserwować ,jakimi drogami ,w jakim kierunku ona podąża oraz na czym polega dokonujące się w niej zmiany . Wykonane za granicą monumentalne figury przedstawiają: czterech ewangelistów, św. Elżbietę, Michała , Rachel , Pasterza .

Rzeźbiarz kocha wieś z jej spokojem, przyrodą, stąd też radość przebywania w usytuowanej poza miastem pracowni. Tymczasem problematyka wiejska nie pojawia się zbyt często w jego twórczości.

Images: NAGRODA KOLBERGA DLA ANDRZEJA WOJTCZAKA 4.jpg

Natomiast przy okazji niektórych innych tematów stara się jak wspomina, nawiązywać do ludowych zwyczajów i obrzędów. Działalność twórcza stała się dla Andrzeja sposobem na życie i trudno mu wyobrazić sobie rozstanie. Tymczasem ma świadomość, że praca rzeźbiarska wymaga dużo wysiłku, któremu czasem może nie podołać. Dlatego kontynuację swojej twórczości widzi w malarstwie. Próby w tym kierunku podjął trzy lata temu. Podejmowane tematy, sposób ich rozwiązania nawiązuje do jego prac rzeźbiarskich. Taka możliwość kontynuowania działalności twórczej bardzo go cieszy, ale jeszcze bardziej to, że pasję rzeźbiarską wykazuje córka Magdalena. Rzeźbiarstwem zainteresowała się już w wieku pięciu lat, kiedy to razem z ojcem pozostawała w domu, bawiąc się wiórkami i klockami drewna, obserwowała jak pracował. Obecnie jest laureatką kilku konkursów, na których prezentowała swoje rzeźby. Artysta poza ogólnymi uwagami nie zamierza jej ukierunkowywać ani niczego narzucać.

W swojej uporczywości i doskonaleniu kompozycyjnym wybranego tematu Andrzej wydaje się bardzo konsekwentny. Potrafi wielokrotnie modyfikować wybrany temat, starając się doprowadzić go do perfekcyjności, przekazania treści i nastroju wykonywanych rzeźb. Andrzej podobny jest do wielu profesjonalnych twórców, którzy wracają do raz już wykonywanego tematu, by w kolejnej odsłonie przekazać coś więcej i bardziej precyzyjnie oddać jego nastrój. Andrzej Wojtczak nie marnuje swego niepospolitego życia, każde doświadczenie wykorzystuje tak, by wzbogacać swoją osobowość, co w efekcie, w sposób plastyczny przekłada się i prezentuje w wykonywanych przez niego rzeźbach. Sam artysta wdzięczny jest Opatrzności za to rzeźbiarstwo, któremu zawdzięcza lepsze, ciekawsze życie .

 


Udział w wystawach, festiwalach, konkursach Andrzeja Wojtczaka :



1975


Pamiątka z Ziemi Łęczyckiej, Łęczyca


Górnik w rzeźbie ludowej. Łęczyca


1976


Rękodzieło wsi - obrzędy i zwyczaje, Płock


Święto plonów w rzeźbie ludowej, Płock


Henryk Sienkiewicz i bohaterowie jego utworów, Siedlce


1977


Rolnik i jego praca w rzeźbie i malarstwie ludowym, Łęczyca


1978


Artystyczne rękodzieło wsi, Płock


Współczesna sztuka ludowa regionu łęczyckiego, Łęczyca


Niech żyje nam górniczy stan, Łęczyca


1979


Szopka łęczycka, Łęczyca


1980


Diabeł Boruta w rzeźbie i legendzie ludowej, Łęczyca


Wisła w sztuce ludowej, Toruń



1981


Sztuka sakralna, Płock


Rzeźba ludowa regionu kutnowskiego, Kutno


1982


Kobieta w łęczyckiej rzeźbie ludowej, Łęczyca


1983


Madonny Mazowieckie, Sierpc


Współczesna rękodzieło ludowe i artystyczne regionu łęczyckiego, Łęczyca/Łódź/Kutno


Rzeźba ludowa, Poznań


1984


Dzieło Oskara Kolberga w sztuce ludowej, Przysucha/Radom


Ojczyzna, Lublin


1985


Stare i nowe Mazowsze w malarstwie i rzeźbie ludowej, Płock


Świat baśni i legend w rzeźbie ludowej, Poznań


1986


Współczesne łęczyckie rękodzieło ludowe i artystyczne, Łęczyca


Rzeźba ludowa, Poznań


1987


Twoja cześć i chwała, Sierpc


Twórczość ludowa w kręgu „Folkloru”, Poznań


Zwyczaje i obrzędy regionu łęczyckiego w rzeźbie ludowej, Łęczyca


Boże Narodzenie w ludowej plastyce zdobniczo-obrzędowej, Poznań


1988


Żywot Maryi Matki Bożej, Sierpc


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Warszawa


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Kraków


1990


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Warszawa


Ogólnopolskie Targi Sztuki Ludowej, Kraków



1992


Wystawa poplenerowa, Wittstedt [Niemcy]


1994


Wystawa poplenerowa, Wilcheimschafen [Niemcy]


Rzeźba ludowa, Kutno


1995


Wystawa poplenerowa, Wilcheimschafen [Niemcy]


Wystawa poplenerowa, Ahlhom [Niemcy]


Wystawa poplenerowa, Wilcheimschafen [Niemcy]


Galeria, Lozanna [Szwajcaria]



1996


Wystawa i plener w Willefranche, Sur-Mer [Francja]


1998


Przegląd twórczości ludowej, Kutno


Przegląd twórczości ludowej, Wałcz


2000


Mój Jubileusz, Radomsko


2002


Rzeźba ludowa i nieprofesjonalna w województwie łódzkim, Łódź


Wszyscy Święci, Łódź


2003


Kapliczki i figury przydrożne, Łódź/Łęczyca/Kutno/Tomaszów Maz./Konstantynów


2004


Święty od wody, Tomaszów Mazowiecki


2005-2011


Wielkanocny Kiermasz Sztuki Ludowej i Rękodzieła, Łódź


Świąteczny Kiermasz Sztuki Ludowej i Rękodzieła, Łódź


2005


Sercem malowane. Współczesne malarstwo ludowe
i nieprofesjonalne województwa łódzkiego, Łódź


2006


Malarstwo ludowe i nieprofesjonalne w województwie łódzkim, Piotrków Trybunalski


Stajenka cicha. Boże Narodzenie we współczesnej rzeźbie nieprofesjonalnej twórców województwa łódzkiego, Łódź


2007


XXXIV Konkurs Ludowej Sztuki Religijnej, Kielce


2007-2010


Udział w projekcie „Pejzaż Wszystkich Świętych – rekonstrukcja krajobrazu kulturowego”, woj. łódzkie


2008


I Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „Nikisz-For”, Katowice


Rzeźba ludowa i nieprofesjonalna w województwie łódzkim, Łódź


Wystawa „Idą Gody, idą... Inspiracje Bożym Narodzeniem”, Łódź


2010


Wystawa „Bóg się rodzi... Boże Narodzenie w rzeźbie ludowej”, Łódź


2010/2011


Wystawa „Un Sauveur nous est ne”, Lisieux [Francja]



2011


IV Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „Art-Naif Festiwal“, Katowice


Kiermasz Sztuki, Berlin


Wystawa „Polskie Boże Narodzenie”, Łódź



2012


Wystawa „Polskie Boże Narodzenie”, Radomsko


V Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „Art-Naif Festiwal“, Katowice



Wystawy indywidualne:


1992 Wittsted [Niemcy]


1996 Villefranche [Francja]


1997 Santa Fe [USA]


1998 Santa Fe [USA]


2009 Nicea [Francja]



Nagrody i odznaczenia:



· Wyróżnienie, Sztuka sakralna, Płock, 1981



· I nagroda, Twoja cześć i chwała, Sierpc, 1987



· I nagroda, Boże Narodzenie w ludowej plastyce zdobniczo-obrzędowej, Poznań, 1987


· I nagroda, Żywot Maryi Matki Bożej, Sierpc, 1988



· III nagroda, Przegląd twórczości ludowej, Wałcz, 1998


· II nagroda, Mój Jubileusz, Radomsko, 2000



 



Treść rozszerzona