Rodzaj zabytku: dwór / zespół dworsko-parkowy
Datowanie: pocz. XX w.
Numer rejestru zabytków i data wpisu: 584 z 23.02.1988
Zastosowanie: Dom Pomocy Społecznej
Zespół architektoniczno-parkowy:
Dwór jest budynkiem murowany, krytym dachem wielospadowym, mansardowym, na planie dwóch prostokątów. W szczycie budynku znajduje się sień z wejściem, zaś od zachodu ganek z wyjściem na park krajobrazowy (o pow. 2 ha). Wnętrze dworu posiada układ dwutraktowy.
Historia:
W XVI w. Pniewo należało do rodu Tarnowskich. W końcu XVIII w. jego właścicielem był Adam Łącki. Eleonora Łącka wniosła Pniewo w posagu do rodziny Rutkowskich. Konstancja Rutkowska przekazała je córce Romanii, żonie hrabiego Mycielskiego. W 1861 r. majątek zakupił Adolf Zaleski, a cztery lata później Gustaw Majzner. Po jego śmierci w 1885 r. Pniewo przejęła jego żona, Aniela z Wernerów Majznerowa, które przekazała synowi Kazimierzowi. W 1885 r. majątek kupił Jan Gotlieb Bloch, finansista i przemysłowiec, „król kolei żelaznych” – twórca i budowniczy kilku ważnych w Rosji linii kolejowych, w tym „Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej”. W 1909 r. właścicielem był już Tadeusz Brudzyński, działacz społeczny i oświatowy, który w ówczesnej gminie Plecka Dąbrowa zakładał szkoły, straże pożarne i kółka rolnicze. W jego rękach Pniewo było do 1939 r. Po zakończeniu II wojny światowej we dworze umiejscowiono Dom Pomocy Społecznej, który działa tam po dziś dzień.
