O tym, że Witold Lutosławski był muzykiem wszechstronnym, mogliśmy się osobiście przekonać, słuchając niezwykłego koncertu w wykonaniu Kameralnego Zespołu Wokalnego Cantabile Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej oraz zaproszonych gości w sali widowiskowej Kutnowskiego Domu Kultury. Usłyszeliśmy starannie wybrane na ten koncert utwory z jakże bogatej twórczości Witolda Lutosławskiego:
1. Iwona Blacha skrzypce, Jarosław Domagała fortepian – Melodie ludowe 3 cz. Pastereczka / Na jabłoni jabłko wisi / Od Sieradza rzeka płynie
2. Uczennice Szkoły Muzycznej l stopnia w Gąbinie: Michalina Dobaczewska, Wiktoria Wilkiewicz – śpiew – Wróbelek
3. Uczennica PSM l stopnie w Kutnie Maria Szubska – skrzypce – utwór pt. Taniec
4. Joanna Domagała – śpiew – Rok i bieda / Kap…kap…kap
5. Jarosław Domagała – fortepian – Jest drożyna
6. Zespół kameralny „Cantabile” – Jest drożyna / Jam kalinkę łamała
7. Uczennica PSM l st. w Kutnie Aleksandra Chabowska – skrzypce – Ptasie plotki
8. Uczennice Szkoły Muzycznej l stopnia w Gąbinie: Michalina Dobaczewska i Wiktoria Wilkiewicz – śpiew – Idzie Grześ / Pióreczko
9. Joanna Domagała – śpiew – Nie będę łez ronić
10.Iwona Blacha – skrzypce – Lacrimosa
11.Jarosław Domagała – fortepian – Melodie ludowe 3 cz. Hej od Krakowa / Zalotny / Gaik
12.Zespół kameralny „Cantabile” – Zachodzi słoneczko / Pod Krakowem
Koncert prowadził i akompaniował Jarosław Domagała, który z pasją opowiadał o twórczości Witolda Lutosławskiego. Koncertowi towarzyszył pokaz slajdów i interesujące informacje z życia tego wybitnego muzyka przedstawione przez Joannę Domagałę.
Uczennice ze Szkoły Muzycznej w Gąbinie wykonujące utwory Mistrza Lutosławskiego w sposób uroczy zaśpiewały piosenkę naszego dzieciństwa Idzie Grześ, a Ptasie plotki zagrane na skrzypcach przez Olę Chabowską i utwór pt. Taniec w wykonaniu Marysi Szubskiej wywoływały uśmiech na twarzach… Członkowie Kameralnego Zespołu Wokalnego Cantabile znów nas zadziwili różnorodnością wykonywanego repertuaru i profesjonalizmem obok widocznej pasji śpiewania. Mnie zachwyciła Lacrimosa w wykonaniu pani Iwony Blachy! Jestem pewna, że wszystkim obecnym na tym spotkaniu twórczość Witolda Lutosławskiego stała się bliższa i zechcą jeszcze nie raz sięgnąć po płyty z tą piękną polską muzyką, by zasłuchać się w jej brzmieniu…
Zadanie zostało realizowane dzięki wsparciu finansowemu Prezydenta Miasta Kutno.
Witold Lutosławski, fot. Juliusz Multarzyński IMIT (ze strony WWW.culture.pl)
„Wielka indywidualność twórcza oraz oryginalność języka muzycznego zapewniły Witoldowi Lutosławskiemu, kontynuatorowi dzieła Fryderyka Chopina i Karola Szymanowskiego, miejsce jednego z najwybitniejszych muzyków XX wieku. Ale obok sukcesów międzynarodowych, oprócz nagród, koncertów na różnych kontynentach, wielkich utworów, które na zawsze pozostaną w naszej pamięci, było coś jeszcze – autorytet wyznaczający poziom etycznej wrażliwości. Witold Lutosławski wielokrotnie występował w obronie kultury i wolności słowa. Jako uczestnik przerwanego przez władze komunistyczne Kongresu Kultury Polskiej 11 grudnia 1981 roku wypowiedział pamiętne zdania o powinności sztuki wobec prawdy, podkreślał wagę wierności sobie” – napisał prezydent Bronisław Komorowski w liście z okazji uroczystego koncertu odczytanym przez Szefa Kancelarii Prezydenta RP Jacka Michałowskiego. Prezydent podziękował wszystkim, którzy opiekują się spuścizną artystyczną Witolda Lutosławskiego oraz popularyzują jego dziedzictwo w kraju i za granicą.
Informacja ze strony WWW prezydent.pl
Sejm RP ogłosił rok 2013 Rokiem Witolda Lutosławskiego. 25 stycznia przypada setna rocznica urodzin naszego wielkiego kompozytora. Z tej okazji na całym świecie będą się odbywać uroczyste obchody i imprezy kulturalne.
Witold Lutosławski, jeden z najwybitniejszych kompozytorów polskich, urodzony 25 stycznia 1913 w Warszawie, zmarł 7 lutego 1994 w Warszawie.
Studiował w Konserwatorium Warszawskim (1932-1937) kompozycję u Witolda Maliszewskiego oraz grę na fortepianie u Jerzego Lefelda. Pierwszym sukcesem było prawykonanie “Wariacji symfonicznych” pod dyrekcją Grzegorza Fitelberga (1939). Dobrze zapowiadającą się karierę artystyczną Lutosławskiefo przerwała II wojna światowa. Lata okupacji hitlerowskiej kompozytor spędził w Warszawie. Zarabiał na życie m.in. jako pianista w kawiarniach “SiM” (Sztuka i Moda) oraz “U Aktorek” grając w duecie z Andrzejem Panufnikiem. Kompozytorzy dokonali wówczas opracowań ok. 200 utworów na 2 fortepiany. Z tego czasu pochodzą słynne “Wariacje na temat Paganiniego”.
Twórczość Lutosławskiego przechodziła liczne przeobrażenia stylistyczne, od neoklasycyzmu i inspiracji folklorem w początkowym okresie do bardzo indywidualnego języka w dojrzałych latach. Pierwszym z długiego szeregu arcydzieł stał się „Koncert na orkiestrę” (1954) – najczęściej na świecie wykonywany utwór Lutosławskiego. Rosnącą międzynarodową sławę Lutosławskiego umocniły takie dzieła, jak „Muzyka żałobna” (1958), „Gry weneckie”(1961), od których rozpoczął działalność jako dyrygent własnych utworów, “Kwartet smyczkowy” (1964), “Livre pour orchestre” (1968), “Preludia i fuga” (1972). Napisał wiele dzieł z myślą o wielkich wykonawcach – m.in. “Koncert wiolonczelowy” dla Mścisława Rostropowicza, “Łańcuch II” dla Anne-Sophie Mutter, “Koncert fortepianowy” dla Krystiana Zimermana, utwory wokalne dla Petera Pearsa i Dietricha Fischera-Dieskaua. Do arcydzieł z ostatniego okresu należą „III” i „IV Symfonia” oraz “Chantefleurs et chantefables”.
Już od lat 50. Lutosławski cieszył się rosnącą międzynarodową sławą, był zapraszany do udziału w prestiżowych festiwalach i do jury konkursów kompozytorskich, prowadził wykłady i kompozytorskie kursy. Otrzymywał zamówienia od czołowych orkiestr i instytucji.
Za swoje dokonania został uhonorowany licznymi nagrodami (m.in. im. Jurzykowskiego, Siemensa, Herdera, Królowej Zofii, Polar Music Prize, Kyoto Prize), doktoratami honoris causa kilkunastu prestiżowych uczelni w Polsce, Europie i Ameryce (w tym uniwersytetów Warszawskiego, Jagiellońskiego, w Cambridge, Strasbourgu, Chicago, Montrealu, uczelni muzycznych w Cleveland i Bostonie). Był członkiem honorowym wielu akademii artystycznych i naukowych oraz stowarzyszeń muzycznych. Wyczulony na potrzeby innych,
przez wiele lat prowadził dyskretną działalność charytatywną, m.in. fundując stypendia dla młodych kompozytorów i wykonawców. Czując się obywatelem, któremu bliskie są sprawy społeczeństwa, w latach 80. aktywnie angażował się w różne formy działań “Solidarności”.
Dzieła Lutosławskiego wywarły ogromny wpływ na rozwój muzyki naszych czasów. Konsekwencja w odkrywaniu nowych obszarów muzyki w połączeniu z twórczym sięganiem do tradycji, mistrzowska technika kompozytorska i oryginalność języka muzycznego zapewniły mu rangę jednego z najwybitniejszych kompozytorów XX wieku
Informacja ze strony WWW.culture.pl
